Anaokullarına Duyulan Endişeleri Giderin

 ANAOKULLARINA DUYULAN ENDİŞELERİ GİDERİN

Yeni düzenlemelerle artık anaokullarına 36. ayını doldurmuş çocuklarımızı da göndereceğiz. Bu yaş grubu çocukların kendi kişisel ihtiyaçlarını, tuvalet ve genel temizlik ihtiyaçlarını nasıl giderebileceklerine dair gerçekten velilerin içini rahatlatacak bir bilgilendirme maalesef yok. Bu belirsizlik büyük bir endişeye yol açmaktadır. Anaokulları veya okul öncesi eğitim kurumları yönetmeliğindeki tüm düzenlemeler idari faaliyetleri kapsıyor. Yönetmelik ana hükümlerine; çocuklarımızın kişisel ihtiyaçlarının giderilmesine yönelik her türlü tedbirin alındığına, bunun için kadroların atanmasının zorunluluğuna, bu türden yapılacak çalışmaların içeriğine vs. dair hiçbir hüküm yok. Bu okullar eğitim kurumu, bakım evi değil, emanet ofisi değil, öğretmen eğitim faaliyetinde bulunur başka işe karışmaz, gelen çocuk kendi yemeğini yiyebilmeli, tuvaletine gidebilmeli, kişisel temizliğini yapabilmeli vs. dayatmaları ile veliler karşı karşıya bırakılmıştır. 36. Ayını henüz yeni dolduran bir çocuğun kendi kişisel ihtiyaçlarını gidermesini kimse bekleyemez. Velilerin bu yöndeki endişeleri mevzuatla tam olarak giderilememiştir. Okul aile birliklerince talep edilen ek ücretlerle yardımcı öğretmenler tahsis edilmediyse çocuklarımızın vay haline... Diğer taraftan görev alacak yardımcı öğretmenlerin yeterliliğini kim denetleyecek...  Çocuklarımız bizlerin her şeyi… Anaokullarında kura çekimi yöntemi ile kayıtların yapılıyor olması kuşkulara yol açıyor. Okulların 36. ayını yeni doldurmuş, sorun olabilecek küçük çocukları eleyebilmek için kura yöntemini geliştirdikleri düşüncesi hakim. En büyük rahatsızlıklardan bir de; anaokullarının dışa tamamen kapalı, tüm kapıları kilitli kale görüntüsü çizmeleri. Velilerin, yapılacak çeşitli etkinliklerle mutlaka okul içerisindeki havayı teneffüs etmeleri, nesnel objeleri görmeleri, onlara dokunmaları sağlanmalıdır. Veli, anaokulundaki çocuğunu dilediğinde internete girerek izleyebilmeli, kontrol edebilmelidir. Günümüz teknolojisinde bu görüntüleme sistemlerinin maliyeti son derece düşüktür... Velinin böylesi dış gözlemler yapma talebi mutlaka karşılanmalıdır keza bu bir haktır, ihtiyaçtır, zorunluluktur.


Okullarımızın Ön kayıt/kayıt müracaatlarında Muhtardan ikamet belgesi istenmesi de anlamsız artık. Vatandaş bu kağıtlara 5-10TL gibi hatırı sayılır paralar vermek zorunda bırakılmamalı. Elektronik sistemler üzerinden kişi adres bilgileri Milli Eğitim Bakanlığınca izlenebiliyor zaten. Okul Müdürleri ile Muhtarlar arasında çarpık ilişki şüphelerine mahal verilmemelidir. Bu ve buna benzer konularda hala vatandaşın sömürülmesi düşünülemez... İstediğiniz genelgeyi, hatta kanunu çıkarın aksine davranacaklara yönelik ceza hükümleri ve şikayet mercilerini açıkça bu genelgelerde belirtmediğiniz sürece uygulamaya geçiremiyorsunuz...

Ana Okulu öğretmenlerinin; çocuklarınız bu yıl okullu oldu, birlikte yaşama gereği sık sık hasta olacaklar, bırakın hasta olsunlar, bırakın terli iç çamaşırları üzerlerinde kurusun, sırtlarına göğüslerine havlu koymayın böylece bağışıklık sistemleri güçlenecek ve büyüyecekler, çocuğunuz hasta ise okula göndermeyin... şeklindeki yaklaşımları son derece düşündürücüdür... Kimse çocuğunun sık sık hasta olmasını istemez, iki haftada bir ishal olmasını, ateşler içerisinde kıvranmasını istemez, kişisel bakım ve temizliklerinin okullarda savsaklanmasına göz yumamaz... Okul idareleri; temiz hava sirkülasyonları, hasta öğrenci revirleri, hijyenik temiz ortamlar dahil tüm sağlık şartları konusunda ilgili kuruluşlarla irtibatlı gerekli tüm önlemleri almalıdırlar... Küçücük bedenlerde görülen bu hastalıkların sıklığı ileriki yaşlarda çok büyük sağlık sorunlarına neden olacaktır çünkü...

Anlatılan konular kimilerine göre son derece basit veya gereksiz gelebilir. Ancak bu endişelerin giderilmesi ile yaşanacak memnuniyetler tarif edilemez bir rahatlama yaratacaktır toplum düzeninde.

Özel kreş ve anaokulları velilerin bu tür endişelerini çok iyi bildiklerinden hemen bu noktalara odaklanıyorlar... Her çalışan annenin bu özel kreş ve anaokullarının bedelini karşılayamayacağı gibi duyulan güvenle Devlet Anaokulları tercih ediliyor çoğu kez... İlk çocuğunda yaşadığı çaresizlikler, endişeler, belirsizlikler sonrası kim annelerden ikinci, üçüncü çocuğu yapmaları bekleyebilir... Yasal mevzuatlardaki yetersizlikler ve her alanda hala anneye pozitif ayrımcılık uygulanamamış olması, pozitif ayrımcılık adına annelerin nasıl sömürüleceğine dair yapılan kurnazlıklar içler acısı bir durumdur... Gerçekten çalışan anne için çocuk büyütmek çok zordur... Boşanma oranlarının her geçen yık katlanarak arttığı, tek ebeveynin çocuk bakımında karşılaştığı güçlükler, boşanan çiftlerde küçük yaştaki çocukların bakımlarının zorunlu olarak annelere verildiği gerçekleri gözden kaçırılmamalıdır... Aile içi denetimden uzak büyüyen çocuklarımız geleceğimizi ne kadar aydınlatabilir...

Saygılarımla… 06.06.2013

 

Çözüm Süreci ile Ne Amaçlanıyor ?


Çözüm Süreci ile Ne Amaçlanıyor ?

           
           Memleketimde bu günlerde her yerde davullar zurnalar çalıyor... Çözüm süreci başlatılmış ve barış gelecekmiş. Barış... Kulağa hoş geliyor... Tabii ki haksız yere insanlar ölmesin, öldürülmesin, bunu herkes ister... Bu barışı sağlayacak zemin ne yönde hazırlanıyor? Nelerden etkileniyor, kimleri gözetiyor veya kimleri hor görüyor... İnsan olmanın onuru gereği yaratılıştan gelen bireysel, toplumsal haklar sahibine tatbikî iade edilmeli... Ancak bütün bunlar yapılırken amacını aşarak birlik ve beraberliği, kardeşliği kökünden sarsacaklara... Küllerinden yeniden doğmuş ve hakkı hakim kılıp, tüm dünyada huzur ve barışı sağlamak gibi yüce bir davaya yeniden gönül vermiş bu milleti hedefinden şaşırtacaklara... Yaşanacak karmaşada ülkenin maddi manevi zenginliklerini iç etme sevdasındakilere... Kim mani olacak? Kısaca hakkaniyet gözetecek teraziyi kim kuracak?

           İşte O Hakkaniyet Terazisini yine bu Millet kurmalıdır. Milletin top yekûn iradesi azınlık hin düşüncelere, basit çıkar hesaplarına yeğlenemez... Terörden en fazla zarar gören kesim belli, bölge belli, şehir belli... Ancak bu güne kadar buralardaki insanların bu terörü durdurma adına iradelerini ortaya koyacak, bunu sürdürecek gücü yoktu... Millet iradesi ile idareyi ele alıp, tüm milleti cenderesinde ufalayan ideolojik hataların yaralarını sarmaya başlayınca, yılanın da kuyruğu koparılınca bu insanlar bugünlerde cılız da olsa bir ses çıkarabilmiş ve: - artık barış istiyoruz diyebilmiş... Yalnız mı bırakacaksınız bu kardeşlerinizi...

           Millet iradesi açık ve aleni ortada: Tüm kesimlerin yaraları sarılacak, her nerede olursa olsun yılanın da başı ezilecek... Çağdaş batının, batmış ikiyüzlü değerleri ve söylemleri ile kimse suyu bulandırmasın… Bugüne kadar süre gelen “bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” mantığı ile dünyanın her yanını yılanlar sardı…  Bu çözüm süreci çok uzun soluklu bir süreç… Kim bilir ne baharlar geçecek, ne kışlar… Çünkü daha yapılacak çok iş var, dindirilecek çok gözyaşı… Söndürülecek çok ateş… İnsanlık alemini tehdit ederek büyük acılara sevk eden soykırımlar, ekonomik krizler, açlık, susuzluk, çevre kirliliği vs. bunların hepsi de birer ateştir... O ateşler ki her nerede olursa olsunlar, küçükken söndürülmez ise büyür ve bir anda tüm dünyayı yakar, arka bahçenizden salonunuzun ortasına düşerler… Sizi tehdit eden böylesi ateşleri söndürmek için kimden izin alırsınız? Eliniz kolunuz bağlı ise önce bu bağlardan kurtulmanız gerekmez mi? Uluslararası sözleşmeler, dengeler, nasıl bir ateşi söndürmek yerine körükleyebilir… Benzin bidonu ile etrafı ateşe verenleri, yanan canları ne kadar görmezden gelebilirsiniz? Hiçbir şey yapmadan beleyerek yanıp gitmek daha acı verici olmaz mı?

            Saygılarımla… 24.04.2013

Milli Eğitimin Vay Haline ...


MİLLİ EĞİTİMİN VAY HALİNE …

4+4+4 sistemi ile Milli Eğitime yeni bir yön verilmeye çalışıldığı gayet açık. Ancak yapılmak isten veya gerçek amaç ne, anlamak mümkün değil... Yaşanan belirsizlikler, düzensizlikler, beceriksizlikler hat safhada... Eğitim kurumlarımıza olan güven notu malumunuz ki şimdi bu not tam dibe vurdu.

Kardeşim bir sistemde böylesine köklü bir değişime gidilirken hiç mi pilot uygulamalar yaparak aksama noktalarını önceden görüp çözüm üretmek aklınıza gelmedi. Sağlık sisteminde gerçekleştirdiğiniz değişim fırtınalarından hiç mi ders almadığınız. Vatandaş çilesini çeke çeke sağlık sistemini tamda olmasa bir düzene soktu. Bu sizin başarınız mı zannediyorsunuz... Haddi hesabı olmayan aksaklıkların çilesini çeken Milletin isyanı ile çözümler bulmayı başarı mı zannediyorsunuz. Dünyada mevcut bilgi birikimini kullanmak, var olan aklınıza hiç mi gelmedi? Şimdi aynı şeyi Milli Eğitimde bu Millete yaşatacaksınız. Biz yaptık oldu mantığı ne kadar doğru? Plansız uygulamaların ceremesini bu millet çekmek zorunda mı? Gün gelir çekilen çile, ıstıraplar nasılsa unutulur diye mi düşünüyorsunuz? Kobay gibi vatandaşı kullanarak yürütme gücünü fütursuzca kullanarak küskünleri arttırmak, nesilleri kaybetmek hoşunuza mı gidiyor? Bir şeyleri düzeltirken neden akıl yollarını kullanmaz, kabadayılık yaparız?

Veliler okul önlerinde günlerdir perişan, çocuklar nerede kayıtlı bilinmez, nereye kayıt yapılacak bilinmez, kahrolası bilgisayar sistemleri ne zaman açılacak bilinmez, seçmeli dersler neyin nesi, son güne yetişmedi ne olacak şimdi bilinmez, sınıflar 30-40-50 kişi, yaş grupları oluşturulmamış 66 aylık-7 yaş aralığı aynı sınıflarda, hiçbir şeyin standardı yok...

Ankara’nın Yenimahalle’sinde bir okul müdürü… Okulun kadro ve yapısı, fiziki durumu müsaitken –ben size sınıf vermem… inadı ile Hukuk vb. eğitim alıp sonradan sınıf öğretmeni olan öğretmenine sınıf açmıyor… O öğretmen beceremezmiş, öğretmenine güvenmiyor yani. Mantığa bak ya… Okulun sınıfları 45-50 kişilik, yeni sınıf açsa mevcutlar düşecek, eğitimin kalitesi artacak. Gelen müfettişlere öğretmenlerce bu konuda bir şikâyet gitmemesi için de utanmadan öğretmenlerini tehdit etmiş. Bu uygulamaların suçlusu kim? Öğrenci, Veli, Milli Eğitim Bakanı, Hükümet mi, çözüm üretme kabiliyetinden yoksun idareciler mi? Bu zihniyetteki idareci tipi hayt huytlarla, rahat-hazrol, kafanızı uçururum, gözünüzün yaşına bakmam… Mantığı ile öğretmen ve öğrenciler üzerinde kendi diktatörlüklerini idame ettirmeyi marifet sayıyor. Öğretmenin eğitim öğretim dönemince hastalanması yasak, izin alması yasak… Öğretmen suratsız okul müdürlerine derdini anlatamaya korkuyor o derece despot tutumlar var. Örnek mi? Bir yakınınız vefat etse cenaze için izin alamıyorsunuz… Bırakın yakınınızı komşunuzun cenazesinde bulunmak bir insanlık görevi oysa. Kime anlatacaksın ki. Adam zaten aynı kadrolardan gelmiş, ben öğretmenin ciğerini okurum mantığında, eline geçen kozu alçakça değerlendirecek… Küçücük okullar içlerinde ne fırtınalar kopuyor bir bilseniz, eğitim öğretim kimin umurunda. Türkiye’nin bir gerçeği bu; hemen bütün kurumlarda amir-idareci olmak yanlış yorumlanıyor, amir-idarecinin sorumlulukları ve yetkileri sınırsız kılınıyor. Sonuçta kamu idarelerinde despot uygulamalar kendini gösteriyor, çalışanların-çalışan yakınlarının hayat standartları düşüyor, belirsizlik içerisindeki güvensizlik ortamları yaratılarak insan psikolojileri bozuluyor, vatandaş hizmet alamıyor, çalışan kesimde aileler parçalanıyor, sorunlu çocuklar, sorunlu nesiller yetişiyor. Kadın ekonomik gücünün farkına varınca bağımsız yaşamı seçti… Yok böyle bir şey kadının doğasına aykırı bu. Boşanma oranlarının kamuda çalışan memurlarda özelliklede her iki eşinde çalıştığı aile yapılarında artış gösterdiği bir gerçek. Ancak bunun temelinde çalışma hayatının düzensizlikleri büyük rol oynuyor. Kadın para gördü diye değil.

Ey Milli Eğitim Bakanı; her öğretim dönemi başında öğretmene verdiğiniz parayı seçmeli hale getirin. Para yerine zaruret halinde kullanılmak üzere 7 günlük mazeret izni talebini seçebilme hakkını öğretmene verin. Böylece öğretmenin ve aile fertlerinin psikolojilerini bozan despot uygulamaları bir nebze hafifletmiş, bütçe uygulamalarınızı iyileştirmiş olursunuz. Kafası rahat olmayan öğretmenin eğitime öğretime bir katkısının olacağını düşünmek ahmaklık olur. Tabi amaç eğitim öğretimi engelleyip koyun üretim çiftliklerini tam kapasite çalışır halde tutmaksa o başka… İnsanım diye gezen okul idarecileri yüzünden okullarımız toplama kampı görünümünde. Öğretmene ve öğrenciye saygı duyacaksınız ki birey olmanın bilincine varmış, topluma yararlı insanlar yetişebilsin.

4+4+4… Evet iyi bir şeyler yapmayı hedeflediniz belki ama beceriksizlik, öngörüsüzlük hat safhada. Bakan, Başbakana şirin gözükmek adına bir şeyleri aceleye getirdi ve 33.000 sınıf öğretmenini bir anda atıl duruma düşürüp, yaşanan kaosun önüne geçemedi, Milli Eğitim bürokratları Bakan'a şirin gözükmek için olan biteni görmezden gelip sorunları, olabilecekleri söyleyemedi, bir kısım ideolojik kafalar kasıtlı olarak bu kötü sonuçların oluşmasını engellemek istemedi vs. vs... Durum bu kadar açık.

Muhatap bulamıyor vatandaş, okullarda görevli idarecilerin çoğu çözüm yerine ellerine geçen bu fırsatla egolarını tatmin ediyorlar. Vatandaş bölgesindeki okula çocuğunu kaydettirmeyecek mi? Bu prosedür açık olduktan sonra neden böylesine bir karmaşaya mahal veriliyor. Topla kardeşim vatandaşın talep dilekçesini, çocuğun psikolojisini de bozmadan oturt bir sırasına… Mübarek sistemleriniz açıldığında naklini, kaydını neyse canım işte gereğini yap. Yok olmaz, neden? Sistem kapalı... Ben size güvenmiyorum, nerde ikamet ettiğinizi sistemden görmeliyim. Hay olmaz olsun senin sistemin. Ne olacak şimdi binlerce insan kayıt yaptıramadı, nakil aldıramadı, seçmeli dersinin dilekçesini veremedi... Bunca süre bilgisayar sistemlerinin açılmasını beklemekle geçti gitti. Vatandaşın beyanını esas alsana, yazılı beyan bu, varsa suiistimal gereğini yap. Yapmazlar, artistlik yapmak, caka atmak vatandaşı horlamak, düzenlemeleri, mevcut politikaları kötülemek, git gel yaparak velileri okul önlerinde perişan etmek daha kolay çünkü.

Bir sıkıntıda okul kıyafetlerinde… Oluşturmuşlar tekeli, her okulun kendi deseni, rengi… Yok efendim bizimki kırmızı yan çizgili olacak, gri tonları tutacak vs. saçmalıklar… Öyle anlaşmışlar ki, piyasadan tıpkısının aynısını bulmak isteniyor ve mümkün değil, bilinen malum yerlerde var, tabii parası da o biçim… İlk ve Orta öğretimde tek kıyafet dönemini mumla arar olduk. Neden mi? Her yerde bulmak mümkündü, rekabet koşulları işliyordu, her keseye uygun bir kıyafet bulunabiliyordu, pazarlık yapma şansınız vardı.

Okullarda yeni moda bağımsız sınıflar… Her sınıfın yazıcısı, fotokopisi, slayt gösteri cihazı vs. olacak ve bunları o sınıfın velileri karşılayacak… Ne büyük bir kaynak israfı ve kayıtsızlık… İdareciler niye varlar, bu tür organizasyonları sınıf öğretmeni değil okul idareleri yapmalı ve ortak kullanıma açmalı. Kitapları bedava verdiniz ancak bizim uyanık eğitim sektörü, camiası böylesine lüzumsuzluklar üzerinden B planını hemen uygulamaya koydu… Bakanlık hiçbir şeye hakim değil. Her okul idaresi kendi kafasına bir şeyler yapıyor daha doğrusu yapamıyor. Kilitlendi her şey... Okullarda okul müdürlerine ulaşmak zaten atletik bir beceriyi gerektiriyor. Onlarca yetersiz kapasitede ara idareciyi aşmak mümkün değil. Bir okulda her veli öncelikle Okulun Müdürünce karşılanmalı, toplantı salonlarında meramlar anlatılmalı, çözüm yolları varsa kararlaştırılmalıdır. Sonrasında Müdür gereğini diğer yardımcı personeline havale etsin yaptırsın, konuyu takip etsin. Maalesef üst düzey yönetici rollerine bürünen okul müdürleri vatandaşa memur olmak yerine ihtişamlı makam odalarında saklanmayı marifet sayıyorlar.

Eğitimde haklı talepleri değerlendirip, sorunları görebilecek, çözüm yollarını tahlil ederek uygulayacak altyapı maalesef yok gibi.

— Öğretmen sınıfının %50 si başarılı ise kendisini başarılı atfediyor… Bu nasıl bir başarı anlayışıdır. Bunu sorgulayacak kriterleri yükseltecek düzenlemeleri kim yapacak?

— Öngörüsü başarılı olan ancak fiziki alt yapısı yetersiz olan seçmeli dersler için başarısızlığı kabullenmiş öğretmenin bahanesinin önüne geçecek altyapı çalışmalarını kim yürütecek?

— Yıllarını dershanelerde geçirmiş öğretmenlerin milli eğitim sistemine uyumsuzluklarını kim görecek. Bu öğretmenler konuları temelinden anlatmayı unutmuşlar bir kere, wın hızında tahtada şov yapıyorlar.

— Beden eğitimi derslerinde soyunma odalarında yaşanan olumsuzlukları önleyecek yaş gurubu planlamalarını kim yapacak.

— Öğrencinin kendini ifade etme yeteneğini geliştirecek klasik yazılı sınav uygulamalarını kim takip edecek, gereksiz yere test yöntemi uygulayıp a, b, c… kolaycılığına kaçan öğretmene kim dur diyecek?

— Çocuğa ve ailesine ceza gibi verilen, maksadını aşan ödevlere kim dur diyecek?  

Sıralı altyapı kademelerini uygulamadan nezih dünya ülkelerini örnek almak, oralardaki Eğitim Sistemlerini kopyalamaya çalışmak çare olmaz. Bizim yapımız, düşünce sistemimiz, yaşama bakışımız çok farklı... Kendi çözümlerimizi kendimiz üretmeliyiz... Bize dönük birkaç iyi manevra ile milleti kandırdığınızı zannetmeyin. Seçmeli derslerde Kur'an Eğitimi varmış, Siyer varmış... Bırakın bu ucuz politikaları. Bu ülkede azınlık olan Müslümanlar kendi içlerinde sorunlarını yaşıyor, kendine göre de çözüm yolları geliştiriyor. Göstermelik aldatmacalar içerisine girmeyin. Kimseyi hele hele bu ülkenin Müslüman kesimini kandıramazsınız. İmam Hatip de işin hikaye kısmı, seçmeli dersleriniz de… Maneviyat temelinde ilim, bilim eğitimi veren Müslüman Okullarını, halen kapalı tuttuğunuz Müslüman İbadethanelerini açın da görelim... Çocuklarımıza 2x2 nin kaç olduğundan önce, doğruluğu, dürüstlüğü, vicdanı, saygıyı, kural-kanunlara uymanın gerekliliğini, erdemi, kuralsız-temelsiz hoşgörü-uzlaşı öngörülerinin ne denli büyük hata olduğunu, mukayese yeteneğini… öğretin. Gereksiz müfredatla çocuklarımızın kafasını doldurup, karmaşa yaratarak koyun sürüsü gibi kişiliksiz, şuursuz insan kitleleri yetiştirmekten vazgeçin artık. Politik veya kişisel hedefleriniz için değil, Milletin her kesimine ilaç olabilmek için hizmet üretilmelidir.

Eğitim camiasının yetersizlikleri görülmeden bizim çocuklarımız neden başarısız sorusuna cevap aramak bu Millete hakaret etmek demektir. Sorunun kaynaklarını bile bile böylesine ucuz oyalama politikaları ile nereye kadar geminizi götüreceksiniz. Söylenecek çok şey var ama... Allah bu günlerimizi aratmasın. 12.09.2012

Saygılarımla…

 

Polisin Sınav Görevi


Son zamanlarda ülke çapında yapılan her sınavda polis görevlendirmekte adet oldu. Koskoca bütçeli sınav merkezleri sonunda topu polise atarak yaşanmakta olan sorunları çözdüler… Kolay bir çözüm. Olan yine polise oldu. Polisin nadiren bulabildiği istirahat anları da yok oldu, aile düzeni zaten bozuktu hepten bozuldu. Başlangıçta gönüllülük esasına göre istirahatli personelin bu görevlerde yer alması sağlanarak, hatırı sayılır da bir ücret verilerek bu tür görevlerde yer alınması Polis için cazipti. Ancak bu iş zamanla tam bir zulüm haline geldi. Neden mi? Teşkilatın üst amirleri bir şekilde ikna edildi herhalde ki, uygulamada görevler zorunlu hale, alınan ücretler de komik hale dönüştü. Sınavın en zor, en pis, en uzun mesai gerektiren işlerinde uzaydan gelmiş bedava iş gücü olan polis kullanılıyor.

Polisin zaten kendi çalışma sahası içerisinde bir çalışma sistemi var ama kimse bunu görmüyor bilmiyor. Diğer birçok kurumun veya bakanlığın ilgisiz birçok işi polisin sırtına vuruluyor. Bu ek iş yükleri o kadar plansız ki yeni bir birim kurulması, ek sorumluluklar ve çalışmalar için ek personel tahsisi yapılmıyor, mevcut kuvvete polislikten başka her iş yaptırılıyor. Polis teşkilatı hemen her işin ilk muhatabı yapılıyor. Geliştirilen birçok proje basın-medya aracılığı ile halka reklam ediliyor ama içi boş, at topu polise ne yaparsa yapsın mantığı yürütülüyor. Proje ve planların çoğu uygulanabilirliği sağlanamadığı için havada kalıyor. Çıkardığınız kanun, yönetmelik, talimat vs. hepsi boş. Teşkilat yapısı itibari ile zaten fikir üretecek, raporlamalar yapacak durumda değil... Eğmiş başını herkese olur, tamam, hallederiz diyor zavallı polis… Karakolların yeni adı ile Polis Merkezlerinin hali içler acısı... Kimin ne yaptığı belli değil... Bir karakolun 24 saati kayda alınsa toplumla paylaşılsa tam bir komedi olurdu. Polis doktor oluyor, avukat oluyor, sosyolog oluyor, pedagog oluyor, aile danışmanlığı yapıyor, tahsildar oluyor, postacı oluyor, sigortacı oluyor, öğretmen oluyor, muhtar oluyor, belediye zabıtası oluyor... vs. vs. Her şey arap saçına dönmüş durumda... Bu sarmal giderek de büyüyor... Neyse konumuza gelelim.

Sınav evrakı taşıyan kurye araçlarının her birinde bir polis var. Sınav binalarında görevli iki-üç polis tarafından sınav yapılacak bina ve çevresinde kopya çekim/şüpheli paket/patlayıcı-yanıcı vs. tehlikeli materyal araması gerçekleştiriliyor. Birden çok giriş noktasının iptali sağlanarak tek giriş noktasında, sınava giren yüzlerce insanın ve sınavda görevlendirilmiş diğer görevlilerin üst aramaları gerçekleştiriliyor. Yine yüzlerce insana mihmandarlık, danışmanlık yapılıyor. Sınava girecek ancak çocuğunu bırakacak bir yer bulamayanın çocuğuna dadılık, sınava girerken üzerinde bulundurması yasak olan evinin-otosunun anahtarını, kolundaki saatini, ruhsatlı/görev silahını, kolyesini, küpesini, bozuk parasını, çantasını, cüzdanını vs. ki bunlarla sınava girmek yasakmış bırakacak bir yer bulamayana zorunlu emanet memurluğu yapıyor. Sınava girenlerin dışarıda bekleyen yakınlarına, sınav çevresi dışında bir yerde tuvalet bulma işi de polisin. Sınav süresince gürültü yapanlar, uygunsuz araç park edenler kovalanıyor. Sürekli gözaltında tutulan sınav evraklarının güvenliği sağlanarak kurye araçlarına eksiksiz teslimatı gerçekleştiriliyor vs. Kural koymak kolay ancak uygulanabilirliği hiç sorgulanmıyor. Etik olmayan kurallar bütünü, uygulamada tam bir komedya oynatıyor insanlara. Polis sınavın her aşamasında sınava girenlerin, bunların yakınlarının, sınavda görevli diğer görevlilerin kaprisi ve zorbalığı ile mücadele etmek zorunda kalıyor. Bu tür idari görevler polisin tek korkulu rüyası zaten. Neden mi? Olay adli bir durum olmadığından, görevini yaptığından dolayı karşılaşacağı olumsuzluklarda kendisini savunacak savcı ve hakim gibi unsurlardan da mahrum… Yaşanan tüm olumsuzlukların polis tarafından çözülmesi isteniyor. Sınav sorumluları arka kapıdan girip-çıkıyor... Görülen o ki yaşanan olumsuzluklara dair bu güne kadar hiçbir raporlama ve çözüm yolu arayışı olmuyor. Tabii ki böylesine sakat bir uygulamada polisin sistemden çıkartılması facia olur. Bunu herkes biliyor. Tüm bunlara karşılık polisin aldığı ücret binada görevli hizmetli(çaycı, temizlikçi) personelin aldığı ücrete indirgenmiş durumda.

Sınavlarda görev alan hizmetli personele ödenen paralar da hakkaniyet çerçevesinde hiç değil. Hizmetli sınav öncesinde binayı temizler, bir gün öncesinde sınava gireceklere ve yakınlarına yerlerini gösterir, pazar günü sınava gelir sınavda sınav evraklarını taşır, uygunluğu tam sağlanamamış sınav salonlarındaki eksiklikleri tamamlar, sınav bitiminde tekrar bütün binayı temizler aldığı ücret de salon gözetmeninin yarısı.

Sınavda göreli salon başkanı gelip 40 dakika veya 1 saat süre zarfında işini bitirip elini kolunu sallayarak mahalden ayrılacak, polis amiri de güvenlik koordinatörü gözükecek ve bunlar asıl görevi ifa eden polis memurunun aldığı ücretten fazla kazanç elde edecek. Oh ne ala? İşin kolayını buldular ya utanmasalar Polis Vazife ve Salahiyetleri Kanununa ek bir madde ekleyerek ne olur ne olmaz diye olayı kanunlaştırıp polisin sırtındaki bu yükü kalıcı hale getirecekler. Ek maddeye gerek yok... nereye çekersen çek Türk Polisini... Polise; maaşı devletçe verilen genel amele gözü ile bakılıyor bu ülkede.

Ey sınav merkezleri bu tür ek görevlendirmelerde dışarıdan hizmet satın alıyorsunuz? Bu satın aldığınız hizmetlerin parasını da sınava tabi tuttuğunuz insanlardan temin ediyorsunuz. Özerk kuruluşlar olarak cebinizden kuruş çıkmadan kamunun bina, araç gereç, memur vs. türlü imkânlarını ucuza kapatarak kârınızı maksimize mi etmek peşindesiniz? Sınavlarda çalıştırdığınız insanların ücretlerini neye göre takdir ediyorsunuz. Memur katsayısı, ek gösterge çarpanı vs. masalları ile emekçileri kandıramazsınız. Görevlendirdiğiniz personel kendi memuriyet faaliyetinin tamamen dışında, apayrı özel bir çalışma gerçekleştiriyor. Görev alan insanlar istirahatinden feragat ederek talep ettiğiniz kalifiye işgücünü karşılıyor. Geliri az olan devlet memurunun ek iş olarak taksilerde şoförlük yapması ile aynı durum söz konusu. Doğal olarak da aldığı ücrette haksızlıklar gördüğünde verdiğiniz işi kabul etmeyecektir bu insanlar. Nitekim eğitim camiasındaki hizmetli, öğretmen gibi bazı memurlar, ücretin yetersizliğini öne sürerek bu tür görevlendirmelerinizi talep etmiyor. Sınavlar sabah ve öğleden sonra oturumlar şeklinde gerçekleştiriliyor… Uygulamada yeni bir ayak oyunu geliştirdi bu sınav merkezleri… Nasılsa baktılar ki önceki haksız uygulamalarına polisin sesi çıkmıyor, devam o zaman… Polisin sesi çıkıyor aslında ancak teşkilatın üst kast yapısı büyük sıkıntı… Gelelim bu yeni ayak oyununa… Aynı gün sabah ve öğlen oturumunda görev alan polis iki oturumda çok para alıyor diyerek alacağı parada % 15 lik kesinti yaptılar… Kendilerine veya bir yerlere ek ödenek sağladılar yani… Polisin seçim şansı olsa tek oturumdan başka göreve gitmez… Ancak böyle bir şansı yok personel yetersiz, zorunlu çift oturuma görevlendiriliyor...

Sınav merkezlerini suçluyoruz belki ama aslında balık baştan kokar misali, tüm sistem suçlu… Olumsuzluklara kılıf üretenler, hakkaniyetsizlikleri görmezden gelenler, sorunların çözüm mercilerine gitmesinin önünü kesen dalkavuklar, gözünü kulağını kapamış yetkililer, ayakta uyutulan kamuoyundan bihaber siyaset merkezleri…

Çalıştırdığınız emekçilerin ücretlendirmelerinde; görevin sorumluluk derecesi, ifasının zorluk derecesi, süre aralığı, yoğunluğu vb. gerçek katsayı çarpanlarını kullanmalısınız. Sizlerin, akademisyen beyinler olarak ücretlendirmelerde yaşanan bu sorunları ve çözüm yollarını bildiğinizi ancak unuttuğunuzu, bir defaya mahsus hata yaptığınızı varsayalım, şimdilik...

Yaptığınız uygulamalarda kamu yararı gözettiğinizi belirterek siyasi iradeleri kandırabilirsiniz, bu iddianız doğru ise;

-       Atfedilen görev tüm kamu görevlileri için bağlayıcı/zorunlu olmalı ve normal mesai zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilmeli yani haftalık 40 saatten oluşan yasal çalışma sürelerine ek mesai oluşturan bir görevlendirme olmamalı.

 

-       Kamu yararı gözetiliyor denilerek yasal çalışma süreleri aşıldığında ise mutlaka fazla çalışma ücretleri, hafta sonu, resmi tatil ek ödemelerini emek sahibine vermelisiniz.

 

-       Kamu yararı gözetecek şekilde alt ve üst ücret limitleri belirlenmeli ve satın aldığınız emeğin ücreti bu aralıkta adilce tespit edilmelidir.

Bunları yapabilir misiniz? Tabii ki hayır… Polis dışındaki görev alacak diğer kamu personelinin Adalete/Hukuka başvurma hakkı, sendikaları var ve gerçekleşecek angarya uygulamalarına, adaletsizliklere asla müsaade edilmeyecektir.

Gelelim işin en vahim yerine. Evet, bugün sınava giren çocuklarımız sınav binalarına girişte tam teçhizatlı polislerce karşılanıyor, üzerleri aranıyor… Olaya bakın ya. Yine en son çözüm yolu polis olması gerekirken en önce polis kullanılmış. Polisiye tedbir demek başka çare kalmamış olması demek, zor kullanılacak demek, yasal süreç başlayacak demek, ilgili kanunun tavizsiz uygulanması demektir. Her sürecin en başında, tüm aşamaları Polise uygulatırsanız toplumu bilgilendiremez, eğitemez, bilinçli hale getiremezsiniz. Böylesi basit uygulamalarla bu ülkede Polisin yaptırım gücünü kanunla sağlama becerisini gösteremeyenler, psikolojik olarak da bu yaptırım gücünü kullanılamaz kılmışlardır nihayetinde. Dürüst, kanuna saygılı vatandaşımızın güvencesidir Polis. Polisi zafiyete, aczi yete, imajını zedeleyecek uygulamalara sevk ettiğinizde kanun gücünü tahsis edemez, zorbalığı teşvik edersiniz. Toplum içerisindeki ortak yaşam kurallarının uygulanmasına yönelik yapılacak bilgilendirme, öğretme, düzenleme, hoş görme, ikaz etme/uyarma, yer gösterme, çiçek/çikolata dağıtma, bilet kontrol etme vs. şeklindeki uygulamaları polise yaptıramazsınız. Bunları okullar, üniversiteler, yerel yönetimler, STK’lar yani sivil otoriteler gerçekleştirecek. Dürüst, kurallara uyan vatandaş gibi kuralsız-kanunsuz hal ve hareket içerisindeki birey de, polisin devreye girmesi halinde nasıl bir uygulamanın gerçekleşeceğini, bu uygulamanın sonuçlarını yani kanunun yaptırım gücünü kati olarak bilecek. Suç veya kural ihlalinde bulunup polisle muhatap olan birey; bir ikaz ve uyarı ile geçiştiririm, bir bahane uydururum, zorbalık yapar polisi de sindiririm, özür dilerim yırtarım, beni asla bulamazlar… Şeklinde bir düşünceyi aklından bile geçirmemelidir. Suçun veya istenmeyen olayları önleyebilmek adına her köşeye polis dikerseniz güvensiz bir ortamın resmini çizer, dürüst vatandaşın yaşam standardını kısıtlayarak tahrik yaratır, suç işlemeye meyilli kişilere polisin olmadığı yerlerin haritasını verirsiniz. Polis asli görevini yani suç işlendikten sonra failin yakalanmasını, adalete teslimini sağlama becerisini gösteriyor, adalette hak ettiği ceza veya ıslahı uygulayabiliyor, toplumdaki diğer bireyler de bunu görüyor ise suçu işlemeye meyledeni caydırabilirsiniz. Suçu önleme çalışması istihbarat birimlerince yürütülmelidir. Polis, vitrindeki süs ve gösterişli yüzü ile değil suç işleyeni adalete teslim etme becerisi ile ön planda olmalıdır. Kanunun emrettiği düzeni ancak böyle sağlayabilirsiniz.

Düşünün bir kere sınava giren her kes makul bir şüpheli olmalı ki bu tür bir uygulama yapılıyor. Polis doğal olarak görev alanı ve içinde bulunduğu yapının psikolojisi ile görev ifa ediyor ve bu defa da olan sınava giren çocuklarımıza, vatandaşlarımıza oluyor. Polis zaten öcü idi böylesine ucuz uygulamalarda yaşanan hırgürlerle iyice öcüleştiriliyor. Bu görevlerde yaşanan olumsuzluklar nedeni ile yakında dava edilmemiş polis kalmayacak. Kopya çekme haksızlığını böyle önleyemezsiniz… Saçma ve gösterişten öteye gitmeyen çağ dışı bu polis uygulamasını kaldırın artık. Yapılan üst aramalarının caydırıcılığı dahi yok. Kopya çekmeye elverişli materyallerin böyle bir üst arama yöntemi ile ele geçirilmesi zaten imkânsız. Saniyede bir kişiyi aramak durumundasınız, özel arama odalarınız yok, kişinin üzeri soyulmadan, başörtüsü, ayakkabısı çıkarılmadan, x-ray cihazları olmadan yapılan bu aramalar vatandaşa eziyetten başka bir işe yaramaz. Onur kırıcı bu üst araması uygulamasını illa da sürdürmek istiyorsanız, sınav merkezleri olarak kendi içinizde oluşturacağınız veya dışarıdan satın alacağınız, Konusunda Uzmanlaşmış ve Sivil Elemanlarla bu işi yapın. İnsanımızı potansiyel suçlu olarak görmeden lütfen… Ayrıca rast gele seçilmiş ve hiçbir eğitimden geçirilmemiş, konunun öneminden bihaber kadrolarla sınav gözetmenliği yapılmaz.

Bu ülkenin yüksek mevkilerdeki yöneticileri… Altınızdaki diğer yöneticilerin ve kurumların-kurulların uygulamalarından sorumlusunuz. Yapmanız gereken tek şey alınan her karar ve tutumda adaleti/uygulanabilirliği/yazılı kurallardan önce etik kuralların öne çıkabileceğini aramanız bunu unutmamanız. Bürokrasinin şaşalı brifinglerle sunduğu saçma çözüm yolları sizleri aldatmasın.

Ey sınav merkezleri mevcut bütçeleriniz ve akademik beyinleriniz sayesinde bu sorunların üstesinden geleceğinize inancımız yok artık.

Saygılarımla – 28.04.2012

Danışma Memurları ve Genel Memuriyet Hizmetleri


DANIŞMA MEMURLARI VE GENEL MEMURİYET HİZMETLERİ

 

Danışma memurları kamu veya özel sektörde faaliyet gösteren işyerlerinde, yapılmakta olan işlerle ilgili vatandaşların bilgilendirilmesi, izleyecekleri yol ve yöntemlerle ilgili yardımcı olunması amacı ile çalışan görevlilerdir. Danışma görevlilerinin yaptıkları hizmet kurumla ilk muhatap olunan birim olmakla birlikte çok büyük bir öneme haizdir. Bu görevlilerin tutumları sayesinde kurumun prestiji puan kazanır veya kaybeder. Maalesef bu görev çoğu zaman küçümsenir, buralarda görev verilen kişiler tek sayı ile sınırlandırılır ve en vasıfsızından seçilerek büyük bir hataya düşülür. Kurum yapısı içerisinde bir büro statüsü dahi verilmemiştir. Sağlık, maliye, trafik, pasaport, belediye vs. hizmetlerde işinizin en süratle ve kolayca yürütülebilmesi en doğal hakkınız. Her vatandaş hizmet birimine geldiğinde nasılsa kendisine gerçekten yardımcı olacak mihmandarlar bulunacağından, iş sırasının kendisine öğretilip gösterileceğinden, hiç olmazsa büyük harflerle yazılmış iş sırasını anlatan yönlendirme levha ve panolarının bulunabileceğinden emin olmak ister. Kurumlar, yapılan işlemlere dair internet sayfalarından yaptıkları yayınlarla, hitabetlerde küfredercesine kullandıkları beyefendi, hanımefendi söylemleri ile bu yükümlülüklerden kurtulmuş olmazlar. Yerinde bu çok önemli hizmetin tam anlamı ile ifası için gerekli altyapıyı oluşturmaları, bunun için tüm tedbirleri almaları gerekir. En güzeli kapıda karşılanan vatandaşın ne iş için geldiği sorulduktan sonra yönlendirme ve bilgilendirmelere derhal başlanması olacaktır. Yanlış tutum ve davranışlar nedeni ile vatandaş daha hizmet birimine varmadan büyük bir stres ve paniğe sevk edilebilmektedir. Çünkü kendisine gerçekten yardımcı olacak mihmandarlar bulamayacağını, iş sırasının kendisine öğretilip gösterilmeyeceğini, büyük harflerle yazılmış iş sırasını anlatan pano ve yönlendirme levhalarının da olmayacağını, asık suratlı çalışanlara soru sormanın ne kadar zor olacağını, çaresizce boş yere dolanıp akşam edeceğini bilmektedir. Şunu unutmayalım ki en basit işlemler dahi, daha önce bu işlemi gerçekleştirmemiş birisi için çok zordur. Vatandaş böylesine bir çile çekmemek ve stres yaşamamak için iş takipçisi üçüncü şahıslara olmadık yere noter vekâletnameleri çıkartmak ve para vermek zorunda bırakılıyor. Neden mi? İnsan psikolojisi, ruh yapısı çok ince. Bir başkasından duyulacak en küçük bir olumsuz tavır, söylem günlerce sizi hüzne sevk edebiliyor. Uzun mesai saatleri, iş yoğunluğunun verdiği sıkıntılar, alınan ücretlerin yetersizliği, mobbing baskısı mı bilinmez memurun memnuniyetsizliği direkt olarak vatandaşa yansıyor. Beyaz masalar, şikâyet kutuları vs. çözüm olamamıştır. Belirtilen hizmetler için, yeni birim şemaları içeren esaslı bir yönetmeliğe ihtiyaç duyulmakta belki de… Uzun vadede ise özellikle de kamu sektöründe vatandaşın gişelerde gerçekleştireceği tüm işlemlerin internet ortamından dijital gerçekleştirilmesi sağlanmalı, parmak izi alımı vs. gibi çok teknik konular gerekçe gösterilerek bağlantılı işlerle de vatandaş mağdur edilmemelidir. Hatta belli bir yaşa gelmiş her vatandaşın parmak izi bir defaya mahsus alınarak öncesinde bürokratik engeller minimize edilmelidir. Kısacası en sınırlı şekli ile vatandaş bürokrasinin soğuk yüzü ile muhatap kılınmalıdır. Diğer taraftan Kamuya hizmet veren tüm görevlilere eşit derecede güven duyulabilmelidir. Vatandaşa hizmet noktasında bir kısım memuriyet unvanları ön plana çıkarılarak vatandaş mağdur edilmemelidir. Posta görevlisi, belediye çalışanı, hemşire, polis, itfaiye, noter vs. tüm hizmet sağlayıcılar yasal düzenlemeler sayesinde sorumlulukları eşitlenerek kendilerini ilgilendiren tüm hizmetlerde hizmet verebilmelidirler. Güvenlik bahanesi ile bir kurum, diğer bir kurumun iş yükünü almamalı, kendi işlevselliğini yozlaştırmamalıdır. Mevcut karmaşık düzendeki bazı kurumların üst yönetimleri, bugüne kadar anlamsızca yürüttükleri işlere dair yetki ve takdirlerinin ellerinden alınmasını isteksizlikle karşılayacak ve türlü bahaneler öne sürecektir. Ancak amaç hizmetin en iyi ifası olmalı, kulun kula kulluğunun önüne geçilmelidir. 12.03.2012
Saygılarımla ...

Milletvekilleri Danışmanları

MİLLETVEKİLİ DANIŞMANLARI

Mecliste birçok milletvekilinin birkaç danışmanı var. Bunlar hatırı sayılır bir maaş da alıyorlar. Peki, bu danışmanlar ne iş yapar. Gizli istihbarat toplamıyorlar her halde… Gerek duyulan durumlarda konulara dair inceleme, araştırma yapıp bilgilendirmelerde bulunuyorlar. Bir milletvekili eğer araştırma, soruşturma kabiliyetine sahip değil ise bu danışmanlar devreye giriyor olsa gerek. Günümüzde bağımsız kurullar, üniversiteler, odalar, borsalar, barolar, cemiyetler, kütüphaneler, arşivler, google vs. bu ihtiyacı karşılamak için varlar zaten. Meclis bünyesi içerisinde oluşturulacak genel bir sekretarya bürosunun çalışmaları ile de milletvekillerinin varsa bu ihtiyaçlarına cevap verilebilir. Sözün kısası bu danışmanlık işi artık yenilir yutulur bir hal olmaktan çıktı. Danışman profilleri de içler acısı zaten.  Sayın vekillerimiz kendi çabaları, yetkileri, imkânları ile biraz yorularak gerekli danışmanlık hizmetlerini kamuya çok fazla yük olmadan, yanlış yönlendirilmekten de kurtularak alabilirler. 02.02.2012

Türk Polisinin Dramı


Durup Dururken Polis Neden Sendika İstiyor ?

 

İnternet üzerinden Sayın Cumhurbaşkanına yöneltilen soruların başında Polise Sendika Hakkının verilip verilmeyeceği vardı. Bu soru Köşke çıkan soru sahibi tarafından yüz yüze Sayın Cumhurbaşkanına da soruldu. Ancak alınan cevap hiç tatmin edici değildi. Geçmişte yaşanan bir takım olumsuzluklar dile getirilerek, sorun geçiştirilmeye çalışıldı. Polisin geçmişte iki ayrı dernek kurup kamplaştığı, ayrıştığı bir vakadır. Zaten konu tam anlaşılmadı her halde, Polis dernek kurmak istemiyor, sendika istiyordu… Polis neden sendika istiyor… Yakasına sendika rozeti takmak için değil herhalde. Yaşanan ve yaşanmakta olan sorunların çözümü için muhatap bulamıyor da ondan. Kaldı ki o dönemde yaşanan sıkıntılar ülke genelinde ve tüm kurumlarda yaşanmakta idi. Türkiye bir Hukuk Devletidir. Asıl vaka o dönemde aciz kalan siyasi iradelerin, hukuk çerçevesinde bu olumsuzlukları giderememeleridir. İdare, hukuk-eşitlik- adalet yerine zorbalık yöntemlerini kullanarak sorunları daha kronik hale getirmemeli haklı zeminlerde çözüm yolları bulabilmeli, hastalıklar çok yönlü araştırılabilmeliydi…

 

Günümüzdü polis teşkilatı tamamen “Takdir”, “Uygun Görme”, “Keyfi Muamele” yasaları ile idare ediliyor ve bu durum kendine özerk bölgeler yaratarak yaşamaya alışmışların işine geliyor. Yanlış idari yapı, kurumsal mevzuatlar ve personel rejimi yüzünden polisin hukuk kurallarını uygulaması-uygulatması imkânsız hale getirilmiş… Böyle olunca istediğiniz kadar çağdaş kanunlar, kurallar, normlar geliştirin hepsi havada kalıyor. Belli kesimlere uşaklık eden köle sınıfı olarak görülen teşkilat insan kalabalığından oluşmuş bir yığın olarak toplumda algılanıyor… Birey olarak Polisin kendine olan öz güvenini geliştirmesine, kişisel-ailevi-toplumsal açıdan kendisini yetiştirmesine-geliştirmesine, mesleki olarak uzmanlaşmasına imkân vermeyen bir yapı söz konusu… Özel sınıf rütbeli kast yapısı bu durumu sürekli kılabilmek için büyük gayret içerisinde her daim. Aksi halde kendi özerk bölgeleri içerisindeki kazanımları kaybetmeleri söz konusu maazallah… Bu kast sisteminin en büyük korkusu alt sınıf olarak gördükleri rütbeli, rütbesiz personelin çağdaş özlük haklarına sahip olmaları… Çünkü onlar için elzem olan sınırsız keyfi muamele alanlarının hiçbir kurala-kanuna tabi olmaksızın devamı… Personelin beceri, bilgi birikimi, tecrübesi, aldığı onlarca kurs-eğitim, güney otellerinde verilen başka amaçlara hizmet eden seminerlerin hiçbir önemi yok… Uygun bir ortam için pusuda bekleyen üst yapı bir genelge ili tüm branşların iptal eder, yönetmelikleri yok sayar, personelin insan olmaktan kaynaklanan kişisel haklarını rafa kaldırır… Bütün bunları yaparken de siyasi iradeyi yalan yanlış bilgilendirerek taklasını atar, asıl maksadını gizlemeyi başarır her defasında…

 

İnsan kaynakları açısından hiçbir plan ve program yürütülmez bu teşkilatta. Birimlerdeki çalışma süreleri, yeterlilik kriterleri vb. hiçbir konuya yer verilmemiştir. Her personel bir robot misali makine olarak, her işi yapar görülmüştür. Bugüne kadar göstermelik brifingler, reklam şarkıları, TV dizileri ile bu durum tam tersiymiş gibi gösterilmiş, yapılabilecek düzenlemelerin, iyileştirmelerin önü bu şekilde de kapatılmaya çalışılmıştır.

 

Meslek ekip işi ancak içinde bulunduğunuz ekibin faaliyetleri bir anda sekteye uğrayabilir… Neden mi? Alışıldık bir uygulama ile aynı şube veya birimde görevli personelin bir kısmı her an görülen lüzum üzerine başka yerlere, birimlere şıp diye atanabilir de ondan. Hiçbir gerekçe gösterilmeden, yapılan görevin diğer birimlerle veya başka kurumlarla ilişkileri, önemi de hiç gözetilmeden geniş kapsamlı rotasyonlar yapılır kadrolarda sürekli… Hiçbir hazırlık, ön bilgilendirme yapılmadan, hakkınızda hiçbir suçlama-kabahat olmadan, atfedilen kusurlara hiçbir savunma yapılamadan, bir sabah işe geldiğinizde görev yeri veya biriminizin değiştiğini görürsünüz bu teşkilatta. Bir anda şehrin diğer ucuna ulaşım, çocuğun okula bırakılması, bebeğinize gecede bakabilecek bir bakıcı bulmak vb. problemlerle yüzleşirsiniz ve bu kimsenin umurunda değildir, 168 yıldır da olmamıştır. Asayiş polisi bir gecede trafik polisi, trafik polisi bir gecede karakol polisi, Özel harekât polisi bir gecede koruma polisi olabilir, terör polisi bir gecede kendisini lojistik şubede, narkotik polisi bir gecede kendisini hassas nokta nöbet kulübesinde bulabilir… Çakı gibi personel yatış noktalarında, mesleğinin son demlerini yaşayıp 50-60 yaşında yürümekte güçlük çeken personel sokaklarda olabilir… Çarpık yapı içerisinde böylesine geniş kapsamlı keyfi atamalar, yer değiştirmeler bir zorunluluk olarak görülür zaten. Zira seçkin amir sınıfı, kendisine kul köle olmayı reddeden, kanunsuz emri, kişisel hizmeti yerine getirmeyen, fikri-ilmi olan, çok konuşup hakkını aramasını bilen personelini fişleyerek pusuya yatmış, böylesine genel rotasyon dönemlerini beklemektedir… Kurum içerisinde personel rejimine dair adilane, hakkı gözeten elle tutulur hiçbir kural, yöntem geliştirilememiştir. Mevzuatta özel sınıf amirin yetkileri, hakları fütursuzca belirlenmiş, diğer personelin görev yetki ve sorumluluğu, özlük hakkı güvence altına alınamamış her şey keyfiyete, inisiyatife terk edilmiştir. Böylece kanunun gereğinin yapılması değil öngörülenin gereğinin yapılmasının yolu açılmış, mevcut düzen koruna gelmiştir.

 

Dikkat Yeni Amir Atandı…

Bir ile yeni atanan emniyet amirinin ilk icraatıdır bu genel yer değişiklikleri. İlk işi mevcut kadroda güvensizlik, huzursuzluk yaratmaktır. Nasıl mı? Hemen personel bilgi formları yenilenir… Güya nitelikli personel taraması yapılacakmış, şişkin kadrolar ortadan kalkacakmış. Bu bilgi formlarında personele çalışmak istediği ve seçmekte zorunlu olduğu başka birimleri göstermesi istenir. Böylece personele, her an çalıştığı birimde değişiklik olacakmış korkusu verilmek isteniyor. Kazan kaynatılıyor, huzursuzluk başlıyor, güven ortamı zaten yok iyice kayboluyor… Verilmek istenen korku yersiz aslında çünkü bu durum kimsenin umurunda değil artık, Polis zaten bu yaşanacakları biliyor... Gelen yeni amir boş gelmedi, çevresindeki ulemanın ricaları ile dolu bir ajanda var elinde ve bu tavassutların gereğini yapmak durumunda… Bu rotasyonlarla ‘hıııı yeni amir bir şeyler yapacak…’ düşüncesini yaratarak üstlerine şirin gözükme isteği de bazen ön plana çıkar… Önceki yapılan çalışmaların hepsi başarısız, idarecilerin hepsi de beceriksiz aptal olamaz… Mantık almaz durup dururken yüzlerce personelin yer değiştirmesini. Yaşanacak mağduriyetler, görevin devamlılığı ve sürdürülebilirliği, mesleğe küskünlüklerin artması kimin umurunda… Baştaki Vali veya Siyasi güç de bu revizyonların önüne geçemez… Bir süre durduruyorlar belki ama huylu huyundan vaz geçirilemiyor… Olayın gerekliliğini savunmak için kanunsuz deliller oluşturulmaya çalışılıyor. Ali-Cengiz oyunu çok nasılsa… Örnek mi? Personel üzerinde baskı kuruluyor ve başlıyor metro giriş çıkışlarında, otobüs-metrobüs duraklarında kep, çorap kontrolü vs. Çarpık disiplin tüzüğü ile savunma imkanı olmayacak, böylece dışarıya konunun sızmayacağı basit ceza uygulamaları yapılıyor… Bu uygulamalarla revizyonun alt yapısı oluşturuluyor, güya gerekçeler delillendiriliyor. Bu ve benzeri keyfiyetlerde azda olsa cesareti olan personel hukuk karşısında hakkını aramaya kalkıyor bazen. Ancak sonrası vahim… Sen misin dava açan. Mevcut kast sistemi hemen refleks tepki veriyor, telefon trafiği, ikili görüşmeler sonrası bu durumdaki personelin kalan memuriyet hayatı zehir ediliyor… Örnek çok… Kazanılan haklı davaların sonrasında, uğranılan mağduriyetlere dair tazminat davaları mutlaka açılmalı ki keyfiyetler önlenebilsin… Yani her polisin aile hekiminden önce bir aile avukatına ihtiyacı var gibi… Sendikalaşma sonrası yapılacak ilk çalışma da bu yönde olabilir. Mesleki tecrübelerine tecrübe katmak adına gönüllü baro ve avukatlar çıkacaktır… Çok eğlenceli renkli dava süreçleri yaşanabiliyor çünkü. Oysa suçu, kusuru, belli işlerde beceriksizliği olan personel gerçekçi adil yasal mevzuatlar getirilerek her zaman birim, hatta kurum değiştirebilir.

 

Tavassut olmadan yaşanan problemlere dair kurum içerisinde çözüm bulmak mümkün değildir. Göstermelik görüş günlerinde mazereti dinlenen personele sürekli aspirin tedavisi verilir… Psikolojik danışma merkezlerinde sorunların nedenlerine yönelik iyileştirme ve çalışmalar öngörülmez, personele sürekli sorunlarınızla yaşamayı öğrenmelisiniz telkinlerinde bulunulur… Personel yaşadığı sorunların çözümüne dair sürekli tavassut arayışı içerisindedir. Nedir bu tavassut zorunluluğu… En kolay aşılması gereken sorunlar dağlar kadar büyür bu teşkilatta da ondan… Üst Kast sisteminin öngörüsüdür bu… Üst idare sanki tavassutta bulunsunlar diye tüm personeli cendere içinde tutar… Bakanlar arasın, milletvekilleri arasın, akademisyenler arasın, elit tabakadan insanlar arasın aracı olsunlar, çevrem artsın isterler sanki… Hepsinin hayalinde bu tavassutlara karşılık elde edecekleri makamlar ve türlü imkânlar vardır… Öylede olur… Kurulan bu ilişkiler ağı ile bir yerlere genel müdür olanlar olur, şirketlerde üst düzey yönetici olanlar olur, sağda solda özel güvenlik dersleri verenler olur vs… Tıkır tıkır işleyen bir çalışma sistemini, personel rejimini kimse istemez bu yüzden… Emniyet teşkilatındaki öngörüsüz uygulamaların altında yatan en büyük nedendir bu… Bilemiyorum belki de Türk insanının geninde var bu hastalık… Biz göçebelikten yerleşik bir düzene, yani gerçek demokrasiye geçmeyi ne zaman başaracağız? Gerçek demokrasilerde düzen sorun oluşturmaz, tüm sorunlar çözüm yollarına kavuşturulur ve işler hiçbir şüpheye mahal verilmeden adilane, tıkır tıkır işler… Kurallar, standartlar bütünü içerisinde yaşamayı ne zaman öğreneceğiz? Kimilerine göre hep barbar olarak mı kalacağız?

 

Bu teşkilatta özel sınıf amir olmak Beyaz Türk statüsünde olmak anlamına gelir… Üst idari yapıda mevcut düzenin değişimine dair büyük korkular vardır bu yüzden… Hâlbuki rütbe ve makam sadece görev alanlarının sınırlarını ve sorumluluklarını değiştirir. Sonsuz ayrıcalık ve hükümranlık yetkisi vermez kimseye… Personelin zorunlu özlük haklarının tamamı amirin inisiyatifine terk edilmiş, memurun köleleştirilmesinin önü açılmıştır bu teşkilatta.

 

Poliste İş-Aile-Sosyal Hayat…

Personel bir insandır… İnsan hayatında da dönemsel yaşama dair zorunlu mazeretler olabilmektedir. Mesela doğum izninden dönen polis annenin bir bebeğinin olduğu, 0-3 yaş döneminde mutlak annesine ihtiyaç duyacağı kimsenin umurunda olmaz. Bu anne bu süreçte mesai saatlerine dair hiçbir düzenleme talebinde bulunamaz, geceli/gündüzlü çalıştırılır… Tüm personel gibi ayın yarısını birer gün arayla üst üste 13 saatlik gece görevlerinde, diğer yarısını da aralıksız cumartesi-pazar dahil 11 saatlik gündüz mesaisinde karakolda geçirir bu anne… Polis Memurunun hafta sonu izni olmaz… Görev istirahati olur… Hayatı boyunca Cumartesi-Pazar üst üste iki gün hafta izini kullanması mümkün olmadığı gibi, hafta içi dahi bu izinlerin verilmesi mümkün görülmemiştir. Personelin tamamına, hiçbir etik kriteri olmayan üç kuruşluk fazla çalışma tazminatı verilerek tüm personel köle statüsüne alınmıştır... Polis görevlendirmelerinde, denetlemelerinde gerçek manada hiçbir raporlama yapılmaz, lüzumsuzluklar veya ihtiyaçlar bu yüzden saptanamaz, saptanmak istenmez… Bekleme görevi adı altında kırık dökük belediye otobüslerinde gecenin ayazında sabahlara kadar, gündüzleri akşama kadar muhtemel olaylara karşı beklersiniz, tuvalet ihtiyacı için yer bulamaz, verilen kumanyayı yiyemezsiniz, çevre esnaf ve vatandaşlarla hırgür yaşarsınız aylarca… Görev talimatlarını amir okumaz bu teşkilatta, sorumluluğunda olmadığı halde memur da neden görev talimatını okumadın diye fırça yer… Memur görev talimatını olay mahallinde bizzat amirinden almalıdır oysa… Gece mesaisinin, gündüz mesaisinin, hafta sonu mesaisinin, bayram mesaisinin, yasal çalışma saatlerinin hiçbir ayrımı ve önemi yoktur… Gündüz mesaisinin bitiminde spor müsabakası, konser, toplantı, şube nöbeti vs. ek görevlendirmelerle mesai devam eder… Aynı günde yasal olmayacak şekilde birkaç yerde görevlendirmeler yapılabilir, Futbol müsabakası saat:16.00 da sen saat:10.00 da görev alacaksın, bu hafta sonu miting var çalıştığın haftaya ek fazladan çalışacaksın vs. saymakla bitmez, dedik ya kölelik… Görevlendirmelerde hiçbir planlama formülü, yöntemi geliştirilmemiştir, gerekte duyulmamıştır. Çünkü iş planlaması yapmak, iş akış şemaları oluşturmak uzmanlık ister, en kolayı her göreve olağanüstülük kılıfı giydirip karga tulumba kuvvet sevkiyatlarında bulunmaktır. Bununla, yaşanacak bir olumsuzlukta yeteri sayıda personel görevlendirilmiştir şeklinde savunma vermek amaçlanır. Oysa polisin görev direncini kıran, yıpratan, yoran böylesine akıl almaz uygulamalar son derece tehlikeli bir taktik hatadır. Polisin sürekli zinde, donanımlı, karşılıklı sevgi-saygı ortamında geliştirilmiş mesleki disiplin içinde, zihinsel-bedensel olarak da göreve hazır tutulması amaç olmalıdır. Unutmayalım ki yaşanacak olumsuzlukları her açıdan değerlendirecek vasıflı adli kadrolar var artık. Nitelikli güvenlik tedbirinin alınıp alınmadığı, görevin ifasını imkânsızlaştıran veya zaafa uğratan nedenlerin kasıtlı olarak yaratılıp yaratılmadığı da mutlaka sorgulanmaktadır artık…

 

Karakolda Denetleme Var…

Bir şeylerin düzeltilmesi, aksaklıkların giderilmesi kurum içi ve dışından yapılan denetimlerle mümkündür. Gelin görün ki polis teşkilatındaki iç denetlemeler tam bir komedya… Denetleme amiri karakola gelir, sivildir, kendisini tanıyan yoktur, kendisi de kendisini tanıtma zahmetinde bulunmaz, sanki sokaktan geçen külhanbeyinin polise posta koyması gibi bir tavır sergilemektedir ne yapsın görevli polisler… Böyle bir durumda polisler doğrusunu yapıyorlar da iş sonradan açığa çıkınca karışıyor ortalık… Öncelikle saçma bir seremoni uygulanacakmış yani tekmil verilecekmiş… Nedir bu tekmil… Ananın adı babanın adı sonunda da vukuatım yoktur denerek bağırma… Düşünün ki karakol bir apartmanın altında, karşısında ve her gece uykudaki vatandaş karakol nöbetçisinin bu bağırışı ile birkaç kez istirahatinden oluyor… Ya kardeşim tören mangası mı denetliyorsun sen… Askeri bir birimi mi denetliyorsun sen… Görevli polis Hoş geldiniz amirim dese, selamını da gösterse yetmiyor mu?  Kaldı ki çalışan işleyen bir yapıyı denetleme var diyerek durdurmak ne kadar doğru. Memurun yetersizlikler içerisinde hınca hınç cebelleşirken sorunlara çözüm olmayacağı bilinen denetlemeler kimim umurunda… Denetlenen yerdeki eksiklikler, aksaklıklar bunların nedenleri… Vatandaşın ihbarlarına yetişilemediği, yeteri kadar personel ve araç gerecin olmadığı, uzmanlık gerektiren işi yürütecek beceride-bilgide personelin eksik olduğu bu hali ile vatandaşa hizmetin imkansızlığı hiç rapor edilmez nedense bu denetlemelerde… Memur tekmil denen seremoniyi göstermedi, şapkası başında yoktu, çorabı siyahtı, uyuyordu vs. konular ise hiç es geçilmeden rapor edilir neden ve sonuçları düşünülmeden araştırılmadan… Polis akşam saat:19.00 da görev almış, gece mesaisinin üzerinden 10 saat geçmiş ne yapsın, insan olmanın gereği bulduğu ilk fırsatta uyuyacak… Bu adamlar hastanede, postanede gece mesaisi vermiyor kardeşim… Sabahın ilk saatlerine kadar hırlı hırsıza laf anlatarak mesai veriyor… Bir ömür boyu ayda 250 saati aşan çalışma sistemine kim dayanır…

 

Türk Polisi İnsanüstü Güçlere Sahip…

Memlekette polisin çalışmasında zaman mefhumu olmadığı gibi yalan yanlış algılamalarla bakanlıklarda, adliyelerde, müsteşarlıklarda, valiliklerde, kaymakamlıklarda saymakla bitmez birçok yerdeki ilgisiz işlerde polis çalıştırılır. Diğer memurların 24 saat esasına göre çalıştırılması maliyeti yükseltir çünkü. Polisin çalışma saat sürelerinde ise dâhice buluşlar söz konusudur. Kendi aralarında 12/12, 12/36 gibi tabirler kullanıyorlar… 12/12; 12 saat çalış, 12 saat istirahat et şeklinde, sürekli gece veya sürekli gündüz çalışma döngüsü, yat ve kalk işe git, başka bir şeye hakkın yok çalışma şekli… 12/24; 12 saat çalış, 24 saat istirahat et, bir gece, bir gündüz çalış, gece ise 13 saat, gündüz ise 11 saat vücudun dengesini alt üst edecek çalışma şekli… 12/36; bir ay içerisinde önce 6 iş gününün sonunda istirahat olmadan 7. günüde sürekli gündüz 11 saat çalışma ki, bu haftada 77 saat çalışma demek, devam eden iki hafta boyunca ise bir gece istirahat, bir gece görev şeklinde sürekli gece 13’er saat çalışma, kalan son haftada ise yine 7 gün sürekli gündüz 11 saat çalışmak demekmiş… Her hâlükârda geceli gündüzlü ayda 250 saati aşan bir çalışma söz konusu polis için… Aşan diyoruz çünkü bazı görevlerde ikinci emre kadar görev yeri terki mümkün değil… Ben bu hesabın içinden çıkamadım ayrı bir uzmanlık konusu valla… Kim demiş dünyada kölelik bitti diye… Birde 8-5 sürekli gündüz çalışan ve mutlaka hafta sonu da bir gün çalışmak zorunda olan, hafta sonunun diğer gününde ise genellikle bir ek göreve giden talihsizler varmış… Vallahi pes… Dünyada çalışma saatleri haftada 40, ayda 160 saatken, bizim polisimiz, geceli gündüzlü ayda en azından 250 saat mesai veriyormuş... Böylesi zor şartlarda rutin çalışma sürdürür polisimiz… Ancak bu angarya bitmez… Sık sık takviye olarak çalıştığı ilin dışınada gönderilir görevi gereği. Bu gayet normal tabii gidecek… Ancak görev talimatına bir bakın; sivil istihkak almasada Koyu Takım Elbise giyerek, metro-otobüs-dolmuş çalışmasada uçarak saat:05.00 da toplanma noktasında hazır olacak, günü birlik görev gereği dönüş saati gece 23.00-24.00 olacak, dönüş saati gece yarısı olan 24.00 dan önce ise personel saban rutin mesaisine de gelecek… Utanmadan bazı memur kesimleri özelliklede öğretmenlerin birçoğu kendi maaşlarını polisin maaşı ile kıyaslıyorlar… Yahu polisin çalışma alanı ile sizin çalışma alanınız bir mi? Yaptığınız işin hangi yönü benzerlik taşıyor? Polis, öğretmenin eğitmeyi başaramadığı arsız ve uğursuzlarla uğraşsın dursun… Öğretmen rutin, önceden planlamış cetvel dairesinde günlük ne yapacağını bilerek huzur içerisinde işine gidiyor… Hafta sonu izinleri, bayram izinleri, yılda iki ay yaz tatili, kar yağdı tatil, ocakta süt taştı tatil… Gecesi yok vs… Öğretmenler ek ders ücretini sanki almıyormuş gibi maaştan da saymazlar, polis neden fazla alıyor diye ver yansın ederler…(di). Sonunda başardınız artık polis kadar maaş alıyorsunuz, bundan sonra gözünüzü nereye dikeceksiniz bakalım… Aynı teşkilatta Teknisyen Yardımcısı olarak çalışanların maaşlarında dahi önemli iyileştirmeler yapıldı. Bir imkân verilse polislerin tamamına yakını insanca çalışma adına Teknisyen Yardımcısı branşına geçecektir.

 

Personel rejiminde böylesine ikilik yaratılması ve çalışanlar arasında sürtüşmelere sebebiyet verilmesindeki asıl hata tabii ki idarenin… Aynı çalışma haklarına ve şartlarına sahip olmamasına rağmen polis teşkilatını kasıtlı olarak 657 Sayılı Kanun içerisinde tutanlarda, polisi uzman personel olarak görmeyenlerde, uzman personel görüntüsünü kazanamaması için türlü oyunlara girenlerde kabahat…

 

Polisin çalışma düzeni paralı asker düzeni ancak ortada garnizon yok çünkü yemesi içmesi, uyuması maliyeti artırır, gitsin evinde uyusun yesin içsin hemen sonra gelsin çalışsın mantığı… Polis demek uzaydan gelmiş kaçak göçmen misali ucuz işgücü işte… Şimdi söyleyin bana hangi babayiğit bu düzeni iyileştirmek ister… Hiç kimse… Maazallah bu düzen bir bozulur, vatandaş bir uyanır da; -hani benim polisim, ben polisimi istiyorum, maaşını ben veriyorum kardeşim, bana hizmet etmeli… İhbarıma saatler sonra değil hemen ve caydırıcı bir güçle, motivasyonla, kendine güvenle gelmeli… Gece istirahatimi engelleyenleri kovalamalı, dünyada diğer ülke polisleri ne iş yapıyorsa benim polisimde aynı hizmeti bana vermeli derse kıyametin koptuğu gündür işte o gün…

 

Gerçekten öyle midir? Polisin çalışma sisteminde zaman mefhumu yok mudur? Hayır! Aslında bu konuda kasıtlı tam bir becerisizlik ve keyfi uygulamalar söz konusudur. Tabii ki Polis bir güvenlik birimidir ve olağanüstü şartların oluşması halinde gece-gündüz görevinin başında olacak, gerekirse haftalık 40 saatlik mesaisinin üzerinde çalışacak, günlerce, aylarca görev mahallini terk etmeyecektir. Bu özveri gösteriliyor zaten ancak bu gerekçesiz olarak rutin bir hal alamaz… Fazla çalışmaya fazla istirahat verelim şeklinde öneriler sunan, köle çalıştırma mantığı ile düşünen sivri zekâlar var bu memlekette… Ben amirken geliyorum, çalışıyorum sen de mecbur geleceksin kafa yapısına sahip, amir olmanın mantığını hücrelerine kadar özümsemişken, salağa yatan üstün zekâlar var bu memlekette… Dünya hayvanların çalıştırılması şartlarını iyileştirmişken bizde hala angarya devam etsin istiyorlar… Günümüzde toplum yapısı karmaşık, çok yönlü bir hal almış, suç ve kanunsuzluk eylemleri sınırsız çeşitliliğe ulaşmıştır… Her konuda donanımı eksik bir yapıdaki polisiniz ile topluma huzur ve güven veremezsiniz… Bu kuralsızlıklar bütünü içerisinde Polisin aldığı ücretin de yasal bir çerçevesi yok... Fazladan çalışma ücreti adı altında sabit bir ücret verilerek hukuk çiğnenir, bu ücret gerekçe gösterilerek çalışan personel insan değil, köle olarak görülür… Peşinen verilen bu cüzi ücreti neye göre takdir ettiniz? Cevap yok… Fakat yine bu işin altında pes dedirtecek bir zekâ var ki doğrusu bunu takdir etmek gerekir. Böylece hiçbir ek ödeme yapmadan polisi sürekli görevde tutabilirsiniz… Sizin olsun bu ek ücret, maaş bordrosundaki saçma sapan ek tazminatlar… İstenilen kalitede hizmet alamadıktan sonra dünyanın parasını verseniz neye yarar… İnsanca çalışma yöntemlerini geliştirin ve polisin içinde bulunduğu disiplinsizliğe, vurdum duymazlığa, yılgınlık ve bıkkınlığa bir son verin artık… İnsan olduğunu unutarak her mevzuatın gereğinin yapılması işini polisin üzerine atmaktan da vazgeçin. Yaptığı işin hakkını alamayan birçok meslek grubu var belki fakat gelin görün ki hiçbirinde anlatılan böylesine bir kölelik düzeni yok.

 

Aslında söylenecek fazla bir şey yok belki de. Demokrasi böyle bir şey olsa gerek... Demokrasiler hak/hukuk sistemleridir tabii ki ancak her kes için olmaz canım… Mutlaka avam tabakanın pis işlerini yapacak memur köle sınıfları oluşturulacak ki demokrasi yaşatılabilsin, şirin gösterilebilsin… İşte bu köle sınıflarının başında polis teşkilatı geliyor bizde.

 

09 Ağustos 2004 Tarihli Resmi Gazete Sayı: 25548 Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından: Kadın İşçilerin Gece Postalarında Çalıştırılma Koşulları Hakkında Yönetmelik

 

İKİNCİ BÖLÜM

 

Kadın İşçilerin Gece Postasında Çalıştırılma Süresi

 

Madde 5 — Kadın işçiler her ne şekilde olursa olsun gece postasında 7,5 saatten fazla çalıştırılamaz.

 

der. Ama o kadın Polis Memuru bir kadın ise bırakın 13 saat gece nöbetinde, karakollarda sokaklarda çalışsın sürünsün…

 

 

 

 

 

07.04.2004 Tarihli Resmi Gazete

 

Sayı: 25426

 

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:

 

POSTALAR HALİNDE İŞÇİ ÇALIŞTIRILARAK YÜRÜTÜLEN İŞLERDE ÇALIŞMALARA İLİŞKİN ÖZEL USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

 

Gece Çalışma Süresi

 

Madde 7 — Postalar halinde işçi çalıştırılarak yürütülen işlerde, İş Kanununun 42 ve 43 üncü maddeleri ve 79 sayılı Milli Korunma Suçlarının Affına, Milli Korunma Teşkilat, Sermaye ve Fon Hesaplarının Tasfiyesine ve Bazı Hükümler İhdasına Dair Kanunun 6 ncı maddesi ile 4857 sayılı İş Kanununun 70 inci maddesinde öngörülen Yönetmelikte belirtilen haller dışında, işçilerin gece postalarında 7,5 saatten çok çalıştırılmaları yasaktır.

 

Çalışma süresinin yarısından çoğu gece dönemine rastlayan bir postanın çalışması, gece çalışması sayılır.

 

İşçi Postalarının Değişme Süresi

 

Madde 8 — Gece ve gündüz işletilen ve nöbetleşe işçi postaları çalıştırılarak yürütülen işlerde postalar; en fazla bir iş haftası gece çalıştırılan işçilerin, ondan sonra gelen ikinci iş haftasında gündüz çalıştırılmaları suretiyle ve postalar birbirlerinin yerini alacak şekilde düzenlenir.

 

Zorunluluk olmadıkça işçilerin postaları değiştirilemez. Ancak 4857 sayılı İş Kanununun 69 uncu maddesi uyarınca, gece çalışması nedeniyle sağlığının bozulduğunu raporla belgeleyen işçiye işveren, olanakların elverdiği ölçüde gündüz postasında durumuna uygun bir iş verir.

 

İşin niteliği ve yürütümü, iş sağlığı ve güvenliği göz önünde tutularak, gece ve gündüz postalarında iki haftalık nöbetleşme esası da uygulanabilir.

 

Posta Değişiminde Dinlenme Süresi

 

Madde 9 — Posta değişiminde işçiler sürekli olarak en az on bir saat dinlendirilmeden çalıştırılamaz. Bu hüküm, postası değiştirilen işçilere de uygulanır.

 

Hafta Tatili

 

Madde 11 — Postalar halinde işçi çalıştırılarak yürütülen işlerde, işçilere, haftanın bir gününde 24 saatten az olmamak üzere ve nöbetleşme yolu ile hafta tatili verilmesi zorunludur.

 

 

 

Bu yönetmelik maddelerini niye verdim ki… Bunlar işçi sınıfı için geçerli kurallar. Köleler için değil… İnsanı sınıflara bölerek haklarını ayrı ayrı tanzim etmek ne derece doğru… Sonuçta herkes insan değil mi? Gerçekten bir başkadır benim memleketim…

 

 

Türk Polisi Ne İş Yapar?

Düşünün ki bir şubenin başındaki şube müdürü hemen her yıl değişiyor, çalıştığı birimin mevzuatını bilmeden geldiği gibi, öğrenemeden de gidiyor, çalışan personelinin niteliklerini kavrayamıyor... Amir görevlendirilmelerinde bilerek süreklilik sağlanmıyor, süreklilik olmadığı için benden sonrası tufan misali sorumlulukta olmuyor… Yapılan işin aksayan noktalarının çözümü saptanamıyor veya sürekli erteleniyor… Bilgi birikimi oluşamıyor, sonraki dönemlere de aktarılamıyor, sürdürülen her uygulama/çalışma eskisini aratıyor… Hizmet içi eğitimler ve kurslar, otelleri zengin eden seminerler, geliştirilen yazılımlar/programlar, başlatılan projeler vs. sonuç alınamadan uzay boşluğuna bırakılıyor. Onca emek, bilgi, zaman, parasal kaynak kimin umurunda… Tek amaç çağdaş normlarla çalışıldığı imajını verebilmek, hendeği geçene kadar imajı parlak tutmak… Sonrası Allah kerim… Tüm işler kopyala yapıştır yöntemi ile geçmişin kötü bir taklidi şeklinde yürütülüyor, gün kurtarılıyor sanki.

 

Gerek Polis Şubeleri gerekse Polis Karakolları adli-idari soruşturmaların ana başlangıç noktası, savcılık iddianamelerinin ilk çerçevesinin çizildiği birim konumundadırlar. Vatandaşa her an ve en hızlı şekilde yardımcı olmak durumundadırlar. Dolayısı ile çalışmaların da bu yönde yoğunlaşması beklenir. Mesleki tecrübe ve birikimi ile adli süreçlere yardımcı olması, kapı aralanması beklenirken, Polis Teşkilatı bu vasfından uzaklaşmış, adli yönden yalızca getir-götür işlerine bakar hale gelmiştir. Polisinizin tecrübesi, bilgi birikimi, liyakati, başarısı önemlidir. Sokakta yürürken gözlem tekniği ile hangi aracın çalıntı olduğunu, hangi plakanın sahte olduğunu, hangi insanın gerçek şüpheli olduğunu, hangi eve hırsız girebileceğini vs. bilen polisler vardı bir zamanlar… Teknik gelişmişliğe güvenemezsiniz. Elle tutulur, gözle görülür bu tür teknolojilere karşı suçlunun yöntem geliştirmesi daha kolaydır… Adalet Bakanlığı bünyesindeki teknik altyapıda ihtisaslaşma ve uzmanlaşma zirve yapmış, savcılarımız son derece iyi donanıma kavuşturulmuş bu sayede birçok başarıya imza atılmıştır. Ancak sacayağının biri olan Polis Teşkilatı bu konuda kendi içerisindeki yüzyıl savaşlarını sonlandıramamıştır. Tüm personel idari tedbirlere yani spor müsabakalarına, toplantı ve gösteri yürüyüşlerine, konserlere, kongre-dernek toplantılarına, protokolün geçiş güzergâhlarına, bayram törenlerine, hemen her hafta yapılan sınav merkezlerine, düğünlere, balolara, at yarışlarına, kapalı açık saha amatör küme spor müsabakalarına vb. çoğu görev dışı, yığma metotlu, öngörüsüz, aşırı tedbirlerden beri gelemez. Böyle bir ortamda polisin görev istirahatleri dahi, yapılan anlık görevlendirmelerle burnundan gelir. Bütün bu ek görevler asıl görevin yerini almıştır… Polisin asli görevi, ne için var olduğu ve kurulduğu unutulmuş, unutturulmuş, kanunu uygulayıcı, kanun uygulamalarını denetleyici işlevi yok edilmiştir zamanla… Bu yüzden olsa gerek polislik yapmaya kalkmasın diye gerekli mevzuat ve özlük hakları da bu güne kadar verilmemiştir Türk Polisine…

 

Hizmet anlayışındaki çarpıklık yüzünden acınası haldeki Polis karakolları vatandaşın hiçbir talebine yetişemez… 24 Saat vatandaşa hizmet vermesi beklenen bu birimlerin ne personeli yeterlidir, ne de araç gereci… Çarpık personel rejimi, çalışma şartları yüzünden sürgün yerleridir karakollar… Bu yüzden karakollarda istihdam edilen personelin nitelikleri de vasatın altındadır… Şikâyet ve müracaat için gelenler sıra numarası almış, karakol koridorlarını bahçelerini doldurmuş beklerler saatlerce… Bazen darp edilmiş yaralı vatandaşların bekleyişi karakolları tam bir acil servis görünümüne getirir… Arkasında kurumsal ve kanuni hiçbir güç olmayan, polis hayatından bezmiş bir görüntü sergiler her yerde… Her daim personel yetersizdir… Kural konmuş 15 günden fazla kimseye izin yok… Çoğu karakolun tek bir ekip aracı vardır ve bu ekip adli talimat yazışmalarına cevap vermekle, karakolun 24 saat ayakta kalmasını sağlayacak iaşe-ikmal işlerini yerine getirmekle görevli olup bütün bunlarda dahi yetersiz kalırken, 155 operatörleri olaylara da bu karakol ekiplerini sevk ederek işleri tam bir çıkmaza sokarlar… Onlarca asayiş ekibi, yıldırım ekipleri mıntıkada avare dolansın, onun bunun çocuğunu okula götürsün, okuldan alsın, yüzme havuzuna, piyano kursuna götürsün, onun bunun pazar alışverişini yapsın, görevle bağlantılı olmayan zorunlu özel işlere koştursun… Vatandaş da beklesin dursun ki polis gelecek… Dedik ya polisin asli görevi değil ki polislik yapmak… Oysa Gelen her ihbar ve talebe en hızlı refleksi verecek konumdaki ekipler sevk edilse tam bir profesyonellik sergilense, kanunun gücü yeri göğü inletse, haklı olan hakkını alıp Yaratana şükretse, mazlumun ahı yerde kalmasa… Ancak personelin motivasyonu bu yönde değil ki… Polis gittiği yerde meydan dayağı yiyor, ne yapsa kabahat, her daim kabak kendi kafasında patladığından günü kurtaran şanslı sayıyor kendini…

 

Birimlerde profesyonel bir çalışma sistemi kurulamamış, her personel her işi yapma durumunda bırakılmış sonuçta bir yılgınlık, bıkkınlık, vurdumduymazlık, küskünlük çalışanların damarlarına şırınga edilmiştir. Koskoca teşkilat, aylar-günler öncesinde belirli takvim günlerine bağlanmış güvenlik tedbir görevleri için dahi, haftalık mesai saati standardı içerisinde kalarak, çalışanı mağdur etmeyecek, görevi de aksatmayacak, polisin de insan olduğunu, sosyal çevresine karşı da görev ve sorumluluklarının olduğunu hatırlayarak planlama geliştirememiştir. Sanki her yıl, her ay, her hafta, her an kırmızı alarm durumu, savaş durumu hâkimdir… Sürekli anlık görevlendirme yöntemi yüzünden polis memurları yaşamlarına dair ileriye dönük plan, program yapamaz durumdadır. Yıllık izinde, Dr. İstirahatli vb., aktif görevde olmayan personele dahi görev yazılır… Bu durumda nasıl bir yol izlenir bilir misiniz?  Biriminde aktif olmayan personel yerine,  aktif çalışan personel görevlendirilir, aktif durumdaki personel hem başkasının yerine göreve gider, sonra da kendi adına yazılan göreve gider… Onlarca elektronik ortamda tutulan personele dair kayıtlar, yazılımlar ne işe yarar? Kimseye faydası olmayan bu veri tabanları sadece yerli/yabancı heyetlere verilen brifinglerde hava atmaya yarar. Hafta sonu piknik, sinema, tiyatro, akşam dost ziyaretleri vb. basit birçok aktivite çoğu zaman imkânsızdır polis için… Gece yarısı telefonunuz çalar ve cepheye sevk edilirsiniz…

 

Tabii her işte ve oluşumda esas amaçlanan niyet ön plana çıkıyor… Güç odaklarının kendi menfaatleri için Polis teşkilatını pasif kılmaları yüzünden, toplumda yayılan kanun dışı hastalıklar o toplumu hızla zehirliyor, nesillerin helak olması engellenemiyor… Vatandaş odaklı, insan odaklı bir görev anlayışı polis teşkilatında esas kılınmalıdır. Bu yapılırken akademik destek her aşamada alınmalı ve art niyetli başka hesaplar içerisine girilmemeli, bilerek veya bilmeyerek polis kuvvetinin direnci kırılmamalıdır… Sağlıklı işleyen bir Polis teşkilatınız yok ise Savcı çalışamaz, Hâkim çalışamaz, adalet sağlanamaz…

 

Suçlunun cezalandırılamadığı, haksızlıkta hakkın sahibine iadesinin sağlanamadığı ortamlarda her birey veya aynı amaç etrafında birleşmiş topluluk kendi adaletini sağlama özgürlüğünü kendilerinde görür… Çaresizlik içerisinde kıvranan mağdurlar bir süre sonra en azılı suç makinalarına dönüşür… Denetimsizlik ve başıboşluk kaçak mal satan tezgâhları çoğaltır, kanun çerçevesinde vergisini ödeyerek ticaret yapan namuslu vatandaş ile kaçakçı çatışır, birbirini öldürür… Malını koruma derdindeki namuslu vatandaşla hırsız çatışır, birbirini öldürür… Sokak çeteleri kurtarılmış bölgelerinde diğer çeteler ile çatışır birbirini öldürür… Yurda kaçak yollardan rahatça girip, rahatça gezen ajanlar çatışır, birbirini öldürür… Ailelerin yaşadığı binalarda alkol satışı yaparken oluşturdukları gizli dehlizlerde ayrıca meyhane işletircesine açıktan içki satanlar, kiraladıkları dairelerde kadın pazarlayanlarla bina sakinleri-mahalleli çatışır birbirlerini öldürür… Kanunsuz yollardan kumar-bahis oynayan koca ile eşi tartışır, birbirlerini öldürür… Trafikte kırmızı ışıkta geçmeyi hak sayanla, suç sayan çatışır, birbirlerini öldürür… Uyuşturucuyu serbestçe satan ve alan çatışır, birbirlerini öldürür… Çatışmadan uyuşturucuyu rahatlıkla bulan kendini öldürür, annesini-babasını öldürür… Kanunsuz otopark faaliyeti yaparak haraç kesenle, haraç vermek istemeyen çatışır, birbirini öldürür… Kafa göz kırarak hakkını almaya alışanla, polisten yardım isteyen vatandaş çatışır, birbirini öldürür…

 

Hazinenin ağzına kadar tıka basa dolu olması refahınızı, huzurunuza arttırmaya yetmez… Toplumsal yapının sağlıklı ve tavizsiz kurallar bütünü içerisinde işletilmesi, bu işlevselliğin her bireyin vicdanında kabul görmesi esastır. Bunu, kanundan gelen güçle cesaret kazanmış ve sadece kanuna karşı sorumluluğu olan polis sağlayacaktır.

 

Polislik Hiçbir Standardı Olmayan Taşeron İşçilik mi?

Polisler karşılığı alınamayan adanmış bir ömür sürerler işte… Çalışırken haklarını alamadıkları gibi emekli olduklarında tam bir hezimete uğramalarına rağmen… Polisin aile-arkadaş çevresi ve görev mahallinde muhatap olduğu vatandaş da sürekli böylesine güvensiz ortamlara şahit olmakta, korku, panik ve tedirginlik geniş kitlelere ulaşmaktadır… Vatandaşın en büyük korkusu polisle muhatap olmaktır zaten çünkü polisi; psikolojisi bozuk bir insan olarak tanıyor… Polisin çalışma standartları, şartları içler acısıdır. Zaten öyle olması da gerekiyor… Neden mi? Aksi takdirde disiplinin sağlanamayacağını, personelden istenilen verimin alınamayacağını beyan edip saçma sapan uygulamaları haklı göstermeye çalışan ve kolayca da üst bakanlık yetkililerini, siyasi karar mekanizmalarını kandıran, tek derdi işlevini yitirmiş daire başkanlıklarının kapatılmasını önleyip yeni daire başkanlıkları kurarak koltuk sayısını arttırma olan ve bu konuda da uzmanlaşmış bir idari yapı vardır bu teşkilatta…. Bugüne kadar böylesi sorunların yaşanıyor olmasında kasıt vardır… Uygulamada görülen lüzumsuzluklar sonucu memurun sicil notu uygulaması kaldırılmış, yerine gerçekçi bir uygulama arayışı sürerken, bir takım sivri zekâlar ‘kapsamlı performans ölçme değerlendirme’ adı altında daha beter bir anlayışı ikame ettirme peşine düşmüşlerdir… Başarırlarsa yeni tarihli bir disiplin mevzuatına kimse bir şey diyemez, bu da bir elli yıl daha gider mantığı hâkimdir... Performansı kim ölçer, değerlendirmeyi kim yapar? İşin uzmanı yapar. Nerede işinde uzmanı olmuş, branşlaşmış idari yapı ki bu tür değerlendirmelerde bulunabilsin… Mesleğinde 10 yılı devirmiş polis, kölelik düzeni şartları yüzünden zaten psikolojik açıdan özürlü… Bedensel olarak ta yetersiz kalıp kurduğunuz parkuru tamamlayamadı diyelim… Ne olacak şimdi? Bilerek performansını Polis olmaya yetersiz hale getirdiğiniz bu memuru ne yapacaksınız? Özürlü-yetersiz kategorisinde diğer kurumlara mı atayacaksınız? Malulen emekliye mi sevk edeceksiniz? Diğer taraftan ne yapılan işin türü, sınırı belli, ne de memurun branşı… Memurunuz binlerce işten birini başaramamış ise performansını düşük görüp tepesine mi çıkacaksınız… Peki, başınızdaki beceriksiz, yetkilerinden bihaber, vurdumduymaz, aklı fikri dolar-borsa-altın-maaş taltifi hesabındaki, gözünüzün içine baka baka olmadık rezillikleri, kanunsuzluğu yapan idareciyi kim denetleyecek? Amirin başarısızlığı yüzünden tüm alt birim çalışanların hepsi başarısız olmak zorunda mı? Gelişmiş yönetim anlayışı içerisinde alt birim çalışanlarda üstleri hakkında değerlendirme notları verseler nasıl olurdu?

 

Siyasi irade birçok memura, akademisyene tanıdığı hakkı uzman personel olarak gördüğü polise de tanıyarak, askerlik hizmetini polis üzerinden kaldırmış, yılların kanayan bir yarasına merhem olmuş… Olur mu canım şimdi… Hemen karşı atakla bu kazanımın önünü keselim… İkinci Şark… Kritere de kargalar güler… Şarktan dönüş tarihi temel alınacakmış… Sanki gidenler eşit şarttaki kriterlerde gitmişler gibi… Dayısı olan emekliliğine az kala şarka gitmiş oh ne ala ki bir daha şark görmez… Öbür yanda mesleğinde 3 yıllıkken zorunlu gitmiş ve dönmüş, sen tam zamanında gitmiş ve gelmişsin aferin sana, seni bir daha şarka gönderiyoruz mantığı ne kadar doğru? Daha vahimi varmış yine dâhice bir çözüm “geçici görevli” buluşu… Evet, yine ayısı/dayısı kollanan birçok personel bu buluş sayesinde şark hizmetini süit odalarda tamamlıyor… Nasıl mı? Adamın şark tayini Tunceli kadrosunda ama dayı sayesinde “geçici görevle” Ankara kadrosunda çalışıyor, asıl kadrosu Tunceli’de olduğu için de Ankara çalışması şarktan sayılıyor… Hatta bu kadarı da pes dedirtecek bir atamalar yapılıyor “geçiciden geçici” şeklinde… Geçici atandığı birimi beğenmeyip buradan da başka bir birime geçme yolu bu… Ah ah… Ağlarsa anam ağlar gerisi valla yalan ağlar… Yazım bu güzel ülkeye, yazık bu güzel insanıma… Vicdanım elvermiyor ve onlara da üzülüyorum, yazık böylesi hakkaniyetsizliklere yol veren siyasi/bürokrat tüm kamu idaresine ki cehennem kuyularında ebedi kalacaklar… İnsanlar düzenini kurmuş şarkta daim kalmak istediler bırakmazsınız… Batıda düzenini kurmuş batıda daim kalmak isterler bırakmazsınız… Bu ne iş yahu… Bu teşkilat polis teşkilatı, bu adamlar kanun temsilcisi ve uygulayıcısı… Paralı asker değiller ki… Her yer parçalanmış ailelerle dolu, anne-baba bir yerde, çocuklar bir yerde… Aileden sorumlu bakanımız nerde acaba? Coğrafyanın birbirine bitişik illerini, geniş bir tabaka halinde şark yap, böylece buralarda görev yapmak isteyene yasak getir, personel istese de buralarda, görev yapamasın… Bitişik onlarca il yasaklı bölge biz göndermezsek kimse gidemesin de… Arkasından ver gazı, ayarı siyasilere… Kardeşim bırakın isteyen istediği yerde görev yapsın… Açık kadrolar kalırsa teşvik et, gönüllülük esasını getir…  Polis memleketinde görev yapamaz martavalından da vaz geçin artık… Bugün polis, sıradan memur haklarından dahi mahrum... Hiçbir statüsü yok toplumun gözünde… İnsanlar polise posta koyarak rüştünü ispat eder duruma gelmiş memlekette… İddia edildiği üzere kendi memleketinde menfaat sağlar, görev yapamaz zihniyetleri tam bir hedef saptırmaca… İnsanoğlu kendi sosyal çevresinde daha temkinli hareket eder, hata, yanlış yapmamak için elinden geleni yapar… Yaramaz adam kolay kolay kendi çevresinde barınamaz İstanbul, İzmir, Ankara gibi büyük illere kaçar. Sosyal çevre baskısı, örf-adet-gelenek-töre vs. ne derseniz deyin buna müsaade etmez çünkü… Polis, çalıştığı yerdeki halka hizmet eden, hizmet edeceği insanın örfünü, âdetini, geleneğini, dilini özümsemiş yerel bir kanun kuvvetidir… Paralı asker değildir, paralı asker uygulamalarına tabi tutulamaz… Sen yeter ki polis teşkilatını gerçek manada kur, idari yapısındaki, hukuki zeminindeki eksikliklerini görerek yeniden donat… Hukuk devletinde kanun herkesi eşit derecede bağlar… Mevcut kanunları tüm zeminlerde, hiçbir sınıf ve makam gözetmeksizin herkes için tesis edecek güç ve yapıda bir Polis teşkilatına sahip değilseniz; her türlü kanun dışı arayışı meşru hale getirir, trafik terörünün, asayiş terörünün, sporda şiddetin, kadına şiddetin vs. önünü alamazsınız. Ciltler dolusu kanun kitapları ile hukuk devleti olunmaz…

 

Anlatılanlar boş, esas amaçlanan başkadır belki de… Huzursuzluk, bilinçsizlik, sürekli amatör-acemi-iş bilmezlik… Kendine güveni olmayıp çevresine de güven veremeyen, sindirilmiş, susup görmezden gelmekten başka bir çare bulamamış, yıldırılmış polis teşkilatı ve vatandaş profili ile yola devam etmektir belki de… Böyle ortamlarda kol kırılır yen içinde kalır, art niyetli herkes işini kolayca yürütüp arka tarafta malı götürür kimsenin de ruhu duymaz… Kim bilir belki yapılmak istenen de tam budur…

 

Julia Pierson… Kariyerine Orlando Polis Teşkilatında Polis Memuru olarak başlamış 53 yaşında ABD’li bir bayan. Şimdilerde yaklaşık 3 bin 500 kişilik özel ajan kadrosuna sahip Amerikan Gizli Servisi(CIA)'nin başına getirildi. CIA’nın en önemli görevi ABD başkanını ve ailesini korumak… Gizli Servis'in bunun yanında tüm dünyadaki üst düzey Amerikalı yetkilileri, ülkeyi ziyaret eden yabancı liderleri ve Amerikan mali sistemini korumak gibi yükümlülükleri de bulunuyor. Julia Pierson’ı en alt kariyer derecesinden yukarılara taşıyan bilgi, tecrübe, başarı, liyakat vb. üstün yeterliliklerdi. Emniyet teşkilatımızda kast yapısı böylesine bir kariyer ve başarıya ne ölçüde müsaade eder? Mesleğe Polis Memuru olarak girdiysen polis memuru olarak ta öl…  İyi de yüksek kast sistemi yöneticilerini yukarılara taşıyan güç, şimdilerde bulmakta biraz zorlansalar da her türlü olumsuzluğa rağmen yine de özveri ile çalışan polis memuru değil mi?

 

Meslek disiplin mesleği ancak hiçbir şeyin disiplini yok, tam bir kuralsızlık hâkim. İhtisaslaşma olmadığından yani her polis her tür görevde kullanıldığından, ilgisiz birimlerde asıl birimlerin işleri yürütüldüğünden, tasnifi tam yapılamamış mevzuat kalabalığına hâkim olunamadığından polisin yaptığı görevin sınırları ve çerçevesi çizilemiyor daha... Beyin takımı oluşamıyor. Aklı ve beyni olanlar teşkilattan kaçıyor veya bir süre sonra tüm sistemlerini dış dünyaya kapatıyorlar çünkü hiçbir şeyin kıymeti yok.

 

Teşkilatın kendi sorunlarına kendisinin çözüm bulacağını beklemek, bütün olumsuzlukları görmezden gelmek demektir. Kast Sistemi yapısındaki üst idare, mevcut durumun değişmemesi için olanca gücü ile tüm kamuoyunun gözünü boyamakla meşguldür. Bilgi, tecrübe, liyakat, başarı gibi üstün değerlerin dışındaki her yöntem kullanılarak üst idare birimleri oluşturuluyor… Söz sahibi üst düzey rütbeli personelin önü açık, alt düzey rütbeli personelin önü sürekli tıkanmış durumdadır. Kolejli, Akademili, Orta K’lı, vb. tabirlerle, amir oluş yöntemlerine göre dizayn edilmiş rütbeli personel yapısı dâhice bir buluştur gerçekten… Neden böyle bir yapı… Belli bir kesimin pis işlerden kurtulması için olabilir mi? Hayatında karakol görmemiş, hâkim ve savcı ile muhatap olmamış, sokağa hiç çıkmamış, otopsi nedir, tahkikat evrakı, polis raporu nasıl düzenlenir bilmeyen en ilginci bütün bunlarla muhatap olmaktan korkan bir yapının üst idari makamlara hâkim olması tabii ki düşünülemez… Rütbe terfilerinde uygulanan çok çeşitli yöntemler tam bir tiyatro komedyası. Dişiyle, tırnağıyla belli yerlere gelmiş insanların satın alınması daha zordur, bunun için mi acaba bu tiyatro… Rütbelerde terfi etmeyi engelleyecek en büyük unsur kast sistemindeki sıralı üst amirlerin olumsuz bir görüş belirtmeleri… Egosu yüksek üst amirler çoğu zaman altındaki amirlerin hukukunu, yetkisini hiçe sayabilmekte bu ise birçok olumsuzluklara yol açabilmektedir. Böyle bir durumda alt amirler, abi ve ablalarına sormadan kendi yetkilerini kullanamaz, inisiyatif-risk alamaz, yanlışları bildiği halde doğruları savunamaz, anlık değerlendirmelerde bulunamaz bu ve benzeri nedenlerle maddi-manevi-hukuki zararlara, güvenlik zafiyetlerine engel olamazlar belki de… Her şey günü kurtarmak üzerinedir sanki…

 

Türk Polis Teşkilatındaki Kast Sistemi…

Kast yönetimi… Türk bürokrasisinin idari yapısındaki mevzi savaşları, bulunulan konumun yağını balını yeme anlayışındaki, haksız kazanç ve kazanımları arttırarak devam ettirme isteği malumunuz… Tek dert bu küçük şeylerin iyileştirilerek devamlılığının sürdürülmesidir belki de... Ne olabilir bu küçük şeyler? İyi bir makam odası, iyi ve mümkünse sivil bir makam aracı, her türlü özel işi yaparak aileden biri gibi olacak iyi bir şoför, yılbaşı eşantiyonları, hediyeler… Teşkilatın yürüttüğü tüm hizmet ve sosyal tesislerde öncelik-ayrıcalık… Güçlü siyasi-ekonomik-akademik dostluklar… Otomatiğe bağlanmış maaş taltifleri, kılını kıpırdatmadan alınan güvenlik toplantı tazminatları, yurt genelinde düzenlenen sınavlarda koordinasyon sağlandığı gerekçesi ile alınan ek paralar… Her operasyon-el polisiye faaliyetinde, yararlılık gösteren personel listesinin üstüne adını yazdırarak bilmediği, görmediği çalışmalardan tazminat elde etmek vs. Esas amaç bütün bu küçük şeylerin kazanımını sağlayan mevcut Kast sisteminin, her ne olursa olsun yıkılmasının önüne geçmektir belki de… Böylesi kast sistemlerinin üst tabakasında kendi bariz hata ve kusurlarını sürekli görmezden gelme, üstünü örtme, aralarında her ne olursa olsun birbirlerini kollama kültürü oluşmuştur. Böylece manevra sahalarının daralmasının önüne geçmeyi başarırlar. Nasıl mı? Kurum İçindeki suç veya kabahatlerde yürütülen idari soruşturmalar son derece mantıksız bir süreçte yapılır. Türk idari soruşturmasının bir çıkmazıdır bu. Soruşturmacılar ast-üst hiyerarşisi içerisindeki kurum içerisinden atanmaktadır. Oysaki hukuki altyapısı olan, konusunda bilgi ve tecrübe sahibi, uzman, akademisyen en önemlisi de bağımsız soruşturmacıların dışarıdan görevlendirilmesi gerekmez mi? Demokrasilerde böyle oluyor, kimse kimseyi ısırmasın mantığı işlesin isteniyor her halde… Her türlü soruşturmanın bağımsız adli mekanizmalarca yürütülmesi esas olmalıdır. İdari soruşturma taktiği, adli yargının önünü kesen dâhice bir buluştur. Nedense böylesi dâhice buluşlar yönünden zengin bir ülkeyiz? Düşünün ki bir idareci personel hakkında; “devletin kamuya ayırdığı kaynakları usulsüzce kullandığı iddiası” var. Nasıl soruşturulacak? Çok basit… İçerden bir araştırmacı tayin ettirilecek, bu muhakkik adını verdikleri araştırmacı cezaya mahal yoktur diyerek bir rapor düzenleyecek ve dosya kapanacak…

 

Türk Polisinde Yetki Karmaşası…

Medya ve basına yansıdığı üzere, polisin çoğu zaman Kanun Yetkisi yerine siyasilerden, kelli fellilerden, ağalardan-paşalardan, diplomatlardan, diğer kurum müdürlerinden, belediye başkanlarından, kabile reislerinden, bina sınav sorumlularından vs. bitmez tükenmez yerlerden gelen anlık cevazlarla görev yaptığı kanısı yaygındır. İşte bu durum tam bir çıkmazdır… Yetki kanundan, uygulama yöntemi ise başka kaynakların yönlendirmesi ile gerçekleşmekte ki, polis uygulamalarının adamına göre farklılıklar gösterdiği düşüncesi, polise olan güveni sarsan en büyük nedenlerdendir. Soruşturma teknikleri dahi adamına göre farklılıklar gösteriyor. Vatandaşın evine hırsız girmiş, elinde bir boş kâğıtla tek bir polis olay mahalline sevk edilmiş… Ensesi kalınların evine hırsız girdiğinde izlenen yöntem malumunuz, ortalık ayağa kalkıyor… Böyle bir tablo ile nasıl güven verebilirsiniz. Polis durum tespiti yapan noter değildir. Elinizdeki tüm imkânları herkes için, ama herkes için adalet içinde kullanmalısınız.

 

Her sokak başında resmi üniforması/sırtında polis yeleği ile gezen memurunuz toplumda güven yerine güvensizlik yaratır. Sekiz saat yaya devriye gezmiş yorgun, biraz da aç, omuzları düşmüş, kaldırımlarda banklarda, ağaç gölgelerinde bekleşen içi boş üniformalar hoş bir görüntü yaratmıyor… Topluluk içinde tam kamufle olunarak, olaylara anında müdahale en iyi yöntem olsa gerek. Kaldı ki suçu önleme görevindeki başarı, öncelikle sağlanan istihbaratla, sonrasında polisinizin itibarı ile doğru orantılıdır. Suç işlendikten sonra yürütülecek tahkikatlarla suçluları bulup adalete teslim edebiliyorsanız, müracaatlara en kısa sürede ve caydırıcı bir kuvvetle cevap verebiliyorsanız işte o zaman polisin başarısı ön plana çıkar. Gerek arsız, uğursuz, kuralsız… Gerekse namuslu vatandaş olsun herkesin gözünde polis; dirayetli, güçlü, güvenilir, işini bilir, şefkatli, saygıdeğer kılınmalıdır. Aksi halde siyasi iradeye kızdın, maçı kaybeden takımına kızdın, aç-susuz-işsiz kaldın kızdın, sınavda başarılı olamadın kızdın, trafik yoğunluğuna kızdın… Kolayı var, rahatlamak için koy postayı polise… Yakalanan suçlulara yönelik uygulamaların yeterli veya caydırıcı olup olmaması da polisin konusu değildir. On kere hırsızlık yapmış, sonuncuda yakalanarak adliyeye sevk edilmiş ve yine adliyece serbest kalmış bir şüpheli tekrar tekrar hırsızlık yapacaktır. Bu döngünün önlenmesi polisiye tedbirlerle mümkün değildir… Demokrasi böyle bir şey, suçlunun da suç işleme özgürlüğü var her halde… Polisiye olayların istatistiğinden yola çıkarak anlamlı yorumlara, tetkiklere ulaşmaya çalışmak beyhude… Bu suç oranlarının artış veya azalışı ile polis üzerinde baskı kurmaya çalışmak veya polisi övmek, bu şekilde polisin başarı/başarısızlığını ölçmeye kalkışmak tam bir ahmaklık olur.

 

Keyfi muamelelerin, kanunsuz emirlerin, öngörüsüzlüklerin önü de alınamıyor. Örnek mi? Bir emniyet amiri trafik ceza tutarlarında neden azalma oldu şeklinde altındakilere baskı uygulayabilmektedir. Vatandaşın bilinçlendiğini, artık kurallara uyar hale geldiğini, Mobesse vs. kamera sistemlerinin yarattığı caydırıcılıkla vatandaşın artık kurallara uyduğunu, bu yüzden de tahsilatlarda azalmanın olduğunu kabullenmiyor. Çünkü onun hesabı başka, onun üstündekilerinin hesabı da başka… Oysa esas amaç herkesin kurallara uyduğu, 0,00TL ceza tahsilatına ulaşabilmek değil mi?

 

Mobbing…

Teşkilat içi uygulamalar Mobbing açısından çok iyi bir araştırma sahası oluşturduğu halde bu durum tezlere yeterince yansıtılamamış, akademik ve hukuk çevrelerince değerlendirilememiştir. Örnek mi? Emniyet Amirinin emri ile yemekhanede dağıtılan yemekte Polis Memuruna 3 adet köfte, amir sınıfı rütbeli personele ise 4 adet köfte verilmesi… Doğum izninden döndüğü bilinmesine rağmen bebekli bayan personelin gece vardiya sistemi olan birimlerde görevlendirilmesi… Günümüzdeki gebeliklerin her safhasında, özellikle ilk aylarında düşük tehlikesinin ve türlü rahatsızlıkların olduğunun bilinmesine rağmen gebe personelin muvafakati dışındaki, fiziki güç gerektiren görevlerde fütursuzca gönderilmesi vs. şeklinde aklın alamayacağı uygulamalar görülebilmektedir. Anne personelin süt izni bir hak ancak yaratılan hava öylesine vicdansız ki, doğum izni kullanarak gelene “yattın yattın geldin”, çocuğuna süt vermeye gidene “senden verim alamıyoruz” şeklinde cahilce yaklaşımlar var. Gel de 3 çocuk yap şimdi... Kadın ve Aileden Sorumlu Sayın Bakana buradan bir çağrı daha; bu tür anne veya kadın haklarını lütfen zorunlu kılın. Çalışma hayatına dair düzenlemeler kanun güvencesi altında olmalı kimsenin inisiyatifine bırakmamalı. Kişi hak ve özgürlüklerini hiçe sayan amir uygulamaları için kurumlarda mutlaka denetim birimleri oluşturulmalıdır. Anne veya kadın benzer haklarını kullanmak istemez ise anne/kadını cezalandırın. Aslında insan olmanın gereği olan bu tür tüm haklarda aynı yöntemler mutlaka geliştirilmelidir. Asıl olan toplum sağlığıdır, toplum sağlığı kadınla başlar çünkü. Gerekirse verilen ücret ve çalışma biçimi kadın için mazeretine göre seçmeli hale getirilebilmeli, çeşitlendirilebilmelidir. Belli dönemlerde aldığı maaşın yarısına, daha uygun çalışma koşullarında çalışmaya ihtiyaç duyan bayan çalışanlara bu imkânlar mutlaka sağlanmalıdır. Araştırın bakalım polis bayanların ortalama çocuk sayıları nerelerde… Öncesinde polis ailelerinde boşanma oranlarını irdeleyin, çünkü bu daha vahim… Sonradan çıkıyor kelli felli adamlar kadın istihdamı yetersiz, boşanma oranları yüksek, aile yapısı bozuluyor, yeni nesil çakırkeyif diyor… Aileden sorumlu Sayın Bakan’a çağrıların sonu gelmeyecek gibi ama bir çağrı daha yapayım. Çalışan tüm iş kollarında ayrım yapmadan bayanların gece mesaisini 7,5 saatle, haftalık mesailerini de 40 saatle sınırlayın ve yine bunu amirin inisiyatifine bırakmayıp kanunen güvence altına alın. Bakanlık internet sitenizde kadınların yaşadıkları olumsuzluklara dair şikâyet başvurularını toplayın, değerlendirin. Ama gerçekten değerlendirin BİMER gibi olmasın… Yapılabilecek bir şey var ise mutlaka yaparak değerlendirin… Göreceksiniz iş verimliliği yanında, çocuk-aile-toplum sağlığı vb. çok yönlü faydalar sağlanacaktır. Kadına karşı, –benim aldığım parayı o’da alıyor ve hiçbir iş yapmıyor… Şeklinde düşünenlere de ‘cinsiyet değiştirme operasyon masraflarını karşılayacak katkı payı ödemesi getirilebilir. Böylece kimsenin söyleyecek bir lafı kalmaz…

 

Kadın Memur, Kadın Polis Olmak…

Hangi iş kolu olursa olsun bir bayandan, erkek personelin yaptığı her işi beklemek en büyük cahilliktir. Kadının fizyolojisini, ruh yapısını, toplumda ve ailesinde üstlendiği asıl görevlerini görmezden gelmek cehaletle dahi açıklanamaz… Böylesi bir tutum kadın nezdinde topluma yapılmış en büyük saldırı ve hakaret olur... Toplumsal Cinsiyet Eşitliği safsataları ile batıda kadının nasıl aileden kopartıldığı, böylelikle aile kurumunun nasıl yok olduğu ve toplum yapısının nasıl çürüdüğü malumunuz… Bayan personelinin fiziki, ruhsal vs. yapısını bilen kaç amir var polis teşkilatında, hatta tüm iş sektörlerinde… Bütün bunları o kendini amir zanneden umarsızlara kim hatırlatacak… Şimdi size böylesi zor şartlarda çalışan bayanımız yok diye bilgi notları gelecektir. Aldığınız gibi yırtıp atın o yalan yanlış bilgi notlarını…

 

Polis sivil idare içerisinde bir kolluk kuvveti olmasına rağmen, gelişmişlik sadece araç gerecin yenilenmesinde gözlenebilmiştir. Oysa inşaat-emlak, personel-insan kaynakları, bütçe, hukuk vs. birçok sahada profesyonel sivil kadrolarla yapılacak takviyelerle gelişmişlik, gerçeklerden uzak reklamlar ve TV Dizilerinden öteye taşınabilirdi.

 

Gelen tüm başbakanlar, içişleri bakanlarınca özlük haklarının, çalışma şartlarının iyileştirilmesine yönelik yayınlanmış onlarca genelge, yönetmelik hep göstermelik kalmış, sadece bu çarpık işleyişi sorgulayanlara karşı savunma aracı olarak kullanılmış hiçbir zaman hayata geçirilmemiştir.

 

Polisler Ne İstiyor?

Teşkilat özel bir teşkilat olmak istemiyor, normal bir kurum olmak istiyor. Kutsanmak istemiyor, her meslek grubu kadar saygı görmek istiyor. Polis memuru artık Kasko sigortasız araçlarla görev yapmak, cebinden verdiği paralarla ekip otolarını yıkatmak, lastiklerini değiştirtmek istemiyor… Yalnız kovboy misali değil, arkasında Kanun-Devlet-Vatandaş gücü ile görev yapmak istiyor… Mastır dahi yapsa kadro derecesinin 1’e düşürülmesini engelleyen mevzuatlardan kurtulmak istiyor... Rütbeli personel arasındaki Akademili-Kolejli-Orta K’lı, gibi değişmez Kast sınıfı çekişmelerinden kaynaklanan sorunları yaşamak istemiyor… Herkesin önce Polis olduğu, sonrasında göstereceği, başarı, liyakat, özveri, tecrübe, bilgi vs. değerlere göre yükseleceği bir sistem istiyor... Maaş bordrosunda muhtelif kesinti adı altında paraların kesilmesini istemiyor… Diğer devlet memurlarının tabi olduğu özlük haklarına, çalışma şartlarına sahip olmadığı halde hala 657 Sayılı Memur Kanununu yasalarına göre bir kısım düzenlemelere tabi olmak istemiyor… Korkmayın, ürkmeyin, gözleriniz parlamasın hemen, olması gerekeni istiyor polis…

 

Polis, siyasi iradenin ulufe olarak dağıttığı maaş taltifi adı altındaki ek ücretlendirmelerden de adil olarak faydalanamıyor. Taltifini otomatiğe bağlayıp dönemsel olarak sürekli alanlar, meslek boyunca 300–500 taltif elde edenler, sağlık vb. nedenlerle aktif görevlerden muaf olduğu halde taltif alanlar varken çoğu Polis Memuru taltifin ne demek olduğunu dahi bilmez. İşte bu yüzden polis, taltif adı altında sürekli aynı yerlere giden, teşkilat içerisinde büyük huzursuzluklara, kavgalara, adaletsizliklere neden olan böylesi para ödüllerinin de mutlaka kaldırılmasını, bunun yerine tüm personele yılda bir kere, eğitim öğretimin başladığı hafta öğretmenlere verildiği gibi ek bir ödeme istiyor. Özel branşlara yönelik zor görev yapan, fazla mesaide bulunan personelin maaş farklılaştırmalarının adilce yeniden düzenleyebilirsiniz. Ancak taltif adı altında devlet eli ile haksız kazanç sağlanması kabul edilemez. Devlet, polisinin maaş rejimini mutlaka düzeltmelidir. Kolaycılığa kaçıp kafaların kuma gömülmesi sorunları çözmez. Aksi halde böyle polisinizin yüzüne bakacak yüzünüz olmaz işte… Haftalık 40 saat mesai çerçevesinde kalarak, yamalı bohça misali, nereden ne kadar ve ne için geldiği belli olmayan paraların toplamı şeklindeki bordrolar yeniden düzenlenmelidir. Her sorun hakkaniyet çerçevesinde çözülürse işler daha kolay yürür. Çalışanı, memuru hor görmeden, küçümsemeden, başka hesaplar içerisinde olmadan, yanlış bilgilendirmeleri elinizin tersi ile iterek, kısacası hakkı hakkına vererek bu işler yapılabilir.

 

Emniyet Hizmetleri sınıfındaki personelin kadro dereceleri eğitim/öğrenime göre değil, rütbe durumuna göre belirlenir. Emniyet Müdürü dışındaki personelin kadro dereceleri en fazla 3’ün 1’ine kadar düşebilir ki bu durum alınan ücretlerde etkili olmasa da görüntü olarak teşkilat içerisinde büyük bir ikilik yaratır. Polis memurunun maaş hesaplamalarında 2200 gibi komik bir ek gösterge rakamı kullanılır. Taban maaşı 900 liradır. Çalışırken alınan ücreti ek tazminat ve ödemeler oluşturur. Bu büyük bir aldatmacadır. Neden mi? Emekli olunduğunda, bu ek tazminatlarınız kesintiye uğrar ve emekli maaşınız 1.200 lira olur ki bu çalışırken aldığınız maaşın her zaman yarısından azdır. Emekli tazminatınız da 35.000 liradır. Polis Memurlarının maaş veya emeklilik maaşlarını belirleyen Ek Gösterge rakamı 2200 kölelik düzeninin bir gereğidir sanki… Amir konumundaki personel ise; 657 sayılı D.M.K.’nun “VII. Emniyet Hizmetleri Sınıfı” bölümünde c) Daire Başkanları ile Diğer 1.Sınıf Emniyet Müdürleri Ek Gösterge Puanları 3200-3600 dür. Aslında bilinen kazançlar ile telafi ettiklerini düşünseler de amir durumundaki personelin durumu da diğer kurumlardaki eşitlerine göre adilane değildir… Sıkıntıdan gerçek manada herkes değil sadece Polis Memurunun mustarip olduğu bilinerek hiçbir çözüm çabası içerisine girilmemiştir sanki. Oysa herkes için adalet istense, kurum tek bir vücut olabilse, anlatılan haksız ve kanunsuz küçük şeylere duyulan sevdasının önüne geçilebilse, idari yapıdaki mesleki yükselme kriterleri her çalışanın önünü açabilse, amir-memur her çalışanın hak kayıplarının önüne geçilebilir… En önemlisi onurlu, itibarlı bir duruş sergilenebilir…

 

Polis Memuruna her yıl 10 Nisan Polis gününde bir takım vaatlerde bulunulur ve bu vaatleri basın yayın kuruluşlarından duyanlar gerçek sanır, asker, öğretmen, sağlıkçı vs. de özlük haklarında iyileşme ister. Onlar istediklerini taban maaş üzerinden hep alır, Polis ek ulufelerle kandırılır. Bu komik döngü böyle sürer gider. Diğer zevat büyük bir sabırsızlıkla 10 Nisanın gelmesini beklerken, Polisler bu günün takvimlerden silinmesini ve küçük düşürücü anlamsız kutlama şekillerinden kurtulmak ister.

 

Polis güya adaletin temin ve tesisine yardımcı olacak, ama kendi hakkını savunmaktan aciz. Adamlar zorunlu angaryaya tabi. Kendi içlerindeki yanlışa karşı çıkacak imkânları da yok. ‘Kendisi himmete muhtaç bir dede, neredeki gayrıya himmet ede.’ Benim konuşma, örgütlenme, ifade, çalışma vs. hak ve hürriyetimin garantisi olacak olanların kendileri bu hakka sahip değil ki! Mesela Polisler, trafik ve asayiş şubesinin yerel yönetimlere devri konusunda ne diyor? Jandarma kentten çekilirken Polisin görüşü alındı mı? İstihbaratın yeniden yapılandırılması, Adli Polis oluşturulması, Kent Polisi ve Ülke Polisi kavramlarına bakışları ne? Her bakanlığın geliştirdiği projelerini polisin sırtına yüklemesi konusundaki işin içinden çıkılmaz hal alan durumlar konusundaki düşünceleri ne… Hani derler ya, kelin ilacı olsa kendi başına çalar. Elin hırsızı, katili, uğursuzu, ayyaşı, dayakçısı, siyasi yakını olan serserisi yetmedi, görevden bihaber başındaki amirle muhatap olan polisin ve polis ailelerinin psikolojisini düşünen var mı? Polis çocuklarının ve eşlerinin refah ve mutluluk katsayısı, sağlık ve başarıları ne durumda, merak eden var mı? Bu oranları Türkiye ortalamaları ile karşılaştırın bakalım…

 

Polis, kendi içindeki sapmalarla baş edemiyor… Kendi içindeki haksızlıklarla baş edemeyenlerin, toplumda barış ve güvenliği sağlamaları mümkün mü?

 

Bu insanların örgütlenerek bireysel, sosyal, kültürel, mesleki, ekonomik hak ve statülerini iyileştirmeleri gerekiyor. Mevcut yapı içerisindeki kurumsal iyileştirme projelerinin birer oyalama taktiği olduğu görülmüştür. Her şeye dokunan siyasi iradenin bir elinin de polis teşkilatına dokunması, aksayan noktaları çözmesi, işlerine gelmese de bir zorunluluktur artık.

 

Birtakım yanlışlıklara dur denilebilmesi, daha iyiye ulaşmak adına taleplerin dile getirilebilmesi için sendikalaşmak zorunlu. Yoksa kapalı kapılar arkasında kol kırılıp yen içinde kalınca olan her kese oluyor, Polis mevcut konumu ile topluma güven veremiyor... Oysa Polis herkes için var olmalı… İktidarların maşası, ensesi kalınların ayakçısı olarak çizile gelen görüntü son derece sakıncalı… El-Maşa ilişkisi gereği siyasi partilerin polis teşkilatındaki sorunlara el atmalarını beklemek beyhude olduğu için sendikalaşmak gerekli belki de… Polisin, kanundan güç almasını sağlayarak toplumun her kesimince kabul görebilmesi için sendikalaşmak gerekli… Polisin de, kanunlarla çizilmiş sınırlarda bağımsız bir erk olup herkesi kucaklayabilmesi için sendikalaşmak gerekli... İktidardaki siyasi iradenin de gücünü polisten değil, kanundan almasını sağlamak için polisin sendikalaşması gerekli...

 

Polise güveni zedeleyen en önemli unsurlardan biri de ilgisiz işlerin polis tarafından yürütülmesi… Bu işler yürütülürken de harçlar yanında, vakfa yardım vs. adlar altında adeta vatandaştan haraç kesilmesidir. Pasaport istek formları, araç ve sürücü belgeleri, silah ve av tüfeği belgeleri ile ticari plaka ve M.K.E.K.’nun ithal ettiği silahların satışı vs. işlemlerde kesilen vakfa yardım makbuzları polis ve vatandaşı sürekli karşı karşıya getirmektedir. Ticari bir faaliyet yürütülerek polis vakfına yardım karşılığında vatandaşa, isteğine özel harf veya rakam grubunu içeren araç plakalarının satılması ne kadar etik? Hizmetin amaç ve gayesini sadece para geliri elde etmeye endeksleyen, bu tür işlerde çalışan personel üzerinde de psikolojik baskılara zemin yaratan böylesi hizmetleri vermekten kurtarılmalıdır polis. Polisin, vakıf için zorunlu yardım geliri toplaması, bir vakfında devletin yürüttüğü hizmet üzerinde ek bir külfet yaratarak, adeta ek vergi salması ne kadar doğru? Bürokrasi tabii ki böylesi bir gücü elinden bırakmak istemeyebilir… Ancak siyasi karar mekanizmalarının da olanları görmezden gelmesi düşündürücüdür. Kurumların içerisinde çeşitli yollarla ek bütçe kaynakları oluşturulması, bazı ödeme kalemlerinin de buralardan karşılanarak genel bütçenin bu yolla rahatlatılması gerçekten dâhice bir buluş… Acaba siyasi iradeler; Emniyet Teşkilatı bir nebze elde ettiği gelirlerle kendi yağında kavruluyor… düşüncesi ile teşkilatın genel sorunlarını görmezden geliyor alabilirler mi? Bütün bunları geçin gelişen bilişim teknolojilerine rağmen vatandaşa bu konularda hala maddi-manevi bürokratik eziyet çektirilmesi vicdansızlık değil mi? Vatandaşınızı bu kadar mı hakir görüyorsunuz… Bazı şeyleri elinizde tutarak, zorlaştırarak menfaat, çevre, itibar kazandığınızı mı zannediyorsunuz… Aksine acınacak hale geliyorsunuz… Bu tür yanlış uygulamaların önüne geçerek, polise duyulan güven katsayısının yükseltilebilmesi için de belki sendika gerekli... Sendikalaşmak bütün bunları nasıl sağlayacak demeyin… Sorunların çözümünde bir kapı aralanacak, özgür ifade ve bilimsel ortamlarda her şey tartışılacak, çözümler küçük ve büyük ölçeklerde kendini gösterecektir… Bunun böyle olacağını da herkes biliyor ama… Çözümsüzlüğü devam ettirmek isteyen çıkar guruplarının önü alınamıyor… Ekonomik ve Siyasi rant elde eden gruplar ile kariyer yapma hırsında olan Kast örgütü el ele vermiş çözümsüzlük adına direniyorlar…

 

Şunu bir kere tespit etmeliyiz… Sorunların çözümünde tek bir sendikanın varlığını düşünmek saflık olur. Asıl amaç, çalışanın kendi yasal haklarını en iyi savunduğuna inandığı herhangi bir sendikaya üye olabilmesidir. Bu bağlamda mevcut sendikalara dahi üye olunabilmelidir. Aksi halde kurarsınız bir polis sendikası, mevcut düzenin devamından yana olan kast örgütü gelir sendika yönetimini ele geçirir, değişen hiç bir şey olmaz. Örnek mi? Polis sandığı… Polis evlerindeki uygulamalar…

 

Devlet hep 18 yaşındadır ya, Polisin de yaşlısı olmaz hep gençtirler… Genelde 59 yaşına gelmeden ölürler… Polis kimilerinin ön bahçesi, kimilerinin de arka bahçesidir... Polis çilesinin karşılığını alamaz, alamayacaktır da, şamar oğlanıdır vesselam… Türü algılamalar düşündürücüdür.

 

Teşkilatın bağlı olduğu merkezi ve siyasi yapılar, mevcut pozisyonlarını koruma adına sorunlar karşısında bugüne kadar susmuş, sorunların çözümüne yönelik hiçbir girişimde bulunamamıştır. 168 yıllık koca bir teşkilatın üst yapısı sadece; sorunları kimseye şikâyet etmeyin, dillendirmeyin, bizleri nafile yere meşgul etmeyin vs. söylemleri dışında, adil çözüm projeleri geliştirememiş, aksine yapı içerisinde yaşanan sorunların siyasi iradelere, sivil toplum örgütlerine yansımasının önüne de set çekmiştir. Neden acaba… Yoksa sorunlara çözüm bulunmasından mı korkuluyor…

 

Mesleğin hiçbir albenisi yok gibi görülüyor, ne var ki ekmek kapısı… Böyle olunca polisin en sık yaptığı dua “Allah’ım, çoluğuma çocuğuma başka hayırlı ekmek kapıları aç…” oluyor.

 

Yaşanan olumsuzlukların giderilmesine yönelik tek çare; geçmişte bu teşkilata zarar veren siyasiler, bürokratlar da dahil hiç kimsenin unutulmadığı, sürdürüle gelen ayak oyunu taktiklerinden ders çıkararak, satılmamış temsilcilerle güçlü sendikalar bünyesinde yürütülecek faaliyetlerdir. Kurum içerisinde çalışanların, insan onurunu savunacak ve koruyacak en son çaresidir sendika.

 

Polis teşkilatını kimse Şükür süz görmesin… Zira Şükrün yerine getirileceği Merci bellidir… Haksızlığa karşı mücadelenin yapılacağı zemin de bellidir.

 

Öncesinde teşkilata katılan insanımız hep gariban kesimdendi ve belki de bu birilerinin en büyük şansıydı. İşte o gariban kesim ki ses çıkaramaz, Vatan-Millet-Sakarya ile işler her şekilde yürürdü. Sonraları cemaat kavramı ile uyutuldu bir müddet belki…  Ancak şimdilerde durum değişti... Artık Polis Teşkilatı çağdaş üniversitelerden mezun olmuş, at gözlüğü ile değil geniş bir dünya görüşü ile olayları değerlendiren, idealleri ve hedefleri ile onurlu insan duruşu sergileyen, Ülkesi ve Milletinin Polisi olma yolunda sadece Hak ve Adaletin üstünlüğüne inanmış bir yapıda... Bu meslek grubunun çağdaş normlarla tamamen yeniden yapılandırılmasını öteleyemezsiniz artık. Polisi paralı asker statüsünden kurtarıp kamu hizmeti gören bir memur statüsüne getirmelisiniz. Tabii ki arka planda polis teşkilatını da özelleştirme, bir yerlere devretme planınız yoksa…

 

28.04.2012 Saygılarımla…